8. Hukuk Dairesi 2024/2756 E. , 2025/5158 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/820 E., 2024/1042 K.
KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 9. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2023/299 E., 2023/412 K.
Taraflar arasında İstanbul 9. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen galle fazlasına müstahak ve tevliyete ehil vakıf evladı olduğunun tespiti, tevliyet ücretinin ödenmesi davası sonucunda verilen hükme karşı davacı ... vekili, mirasçı ... ile davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf başvurusun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, mirasçı ... ve davacı ... vekilince duruşma istemli olarak, davalı vekilince duruşma istemsiz olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin ise davanın niteliği gereği reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
K A R A R
Dava dilekçesinde, davacılar ... ve kardeşi .... oğlu ... Vakfı ile ... Vakfı'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı, tevliyete ehil vakıf evladı olduklarının tespiti ile tevliyet ücretinin tahsili istenmiştir.
İlk Derece Mahkemesince; davacıların İstanbul 11. Asliye Hukuk Mahkemesinde (2015/60 Esas, 2020/4 Karar) açtıkları dava sonucunda vakıfta mütevelli olarak görev yapmış ...'ın büyük büyük anneleri olduğunun tespit edilmesi nedeniyle davacılar ile vakfeden arasında soybağı kurulduğu gerekçesi ile vakıf evladı oldukları, vakıfların mazbut vakıf olması nedeni ile tevliyete ehil evlat; gallenin de evlada bırakılmadığı gerekçesi ile galle fazlasına müstahak vakıf evladı kararı verilemeyeceği gerekçeleri ile davanın kısmen kabulü ile; "Davacıların vakıf evladı (.... oğlu ... Vakfı ve ... oğlu ...'a Tezkerecisi... Vakfı) olduklarının TESPİTİNE, Fazlaya ilişkin istemin REDDİNE,..." karar verilmiştir.
Davacı ... vekili, mirasçı ... ile davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla Kanuna uygun gerektirici sebeplere, İlk Derece Mahkemesi kararında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından ve mahkemece alınan 3. ek rapora göre davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde Kanuna aykırı bir durum bulunmamasına, davalının yasal hasım olmasına göre taraf vekillerinin istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.
Davacı ... vekili, mirasçı ... ile davalı ... Genel Müdürlüğü vekili, Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdikleri temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçelerinde ileri sürülen sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemişlerdir.
Dava, vakfa mütevelli atanma kararına esas teşkil etmesi yönü ile vakfın tevliyetine ehil vakıf evladı olduğunun tespiti, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti ve tevliyet ücretinin tahsili istemlerine ilişkindir.
Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekili, mirasçı ... ile davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesi uyarınca ONANMASINA,
7531 sayılı Kanun'un 20. maddesi uyarınca Vakıflar Genel Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden Vakıflar Genel Müdürlüğüne iadesine,
427,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 187,80 TL'nin temyiz eden davacılar ... ve mirasçı ...'dan ayrı ayrı alınmasına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,02.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.