1. Ana Sayfa
  2. Mevzuat Merkezi
  3. Yargıtay
  4. Yargıtay Kararları
Yargıtay Kararı

Yargıtay 13. Hukuk Dairesi 2014/25209 E., 2015/22987 K.

Yargıtay 02.07.2015 Sayı: 2014/25209 E. - 2015/22987 K. 13. Hukuk Dairesi

13. Hukuk Dairesi 2014/25209 E. , 2015/22987 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itiraızın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarında 28.11.2012 tarihinde “Emlak Görme Belgesi” imzalanarak davalıya satılık bir daire gösterdiğini, davalı ile davı dışı satıcı arasında anlaşma sağlandığını, ancak daha sonra davalıya kredi çıkmadığından bu daireyi almaktan vazgeçtiğini kendisine bildirdiğini, bir süre sonra davalının kızı tarafından söz konusu dairenin 04.01.2013 tarihinde alındığını öğrendiğini, aralarında imzalanan emlak görme belgesinde komisyon ücretinin satış bedelinin %3'ü +KDV, kendilerinin devre dışı bırakılarak satın alınması durumunda ise satış bedelinin %6'sı+KDV olarak kararlaştırıldığını, komisyon ücretinin tahsili amacıyla yapmış olduğu icra takibinde davalı tarafından 10.089,00 TL ödeme yapılıp bakiyesine itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, tellallık sözleşmesinden doğan cezai şartın tahsili isteğine ilişkindir. Davacı, gösterilen dairenin sözleşmeye aykırı olarak davalının kızı tarafından satın alınması nedeni ile ceza-i şart alacağının tahsili için başlattığı icra takibine vaki itirazın iptalini istemiş, mahkemece cezai şartın fahiş olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Oysa ki; BK 182/son maddesinde açıkça hakimin aşırı gördüğü ceza koşulunu kendiliğinden indireceği öngörülmüş olup, tamamen ortadan kaldıracağına dair bir hüküm bulunmamaktadır. Diğer yandan kararda cezai şartın tamamen ortadan kaldırılmasını gerektirir bir gerekçe de gösterilmemiştir. Hal böyle olunca mahkemece BK 182/son maddesi uyarınca aşırı görülen cezai şartın belli oranda tenkisine gidilmesi gerekirken, yazılı şekilde tamamen ortadan kaldırılması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davacının ikinci bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte belirtilen nedenle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, 02/07/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Bu belge hakkında bize yazın Metinde hata mı gördünüz, sorunuz mu var?
Mesaj türü

İletişim bilgileri isteğe bağlı — size dönüş yapmamızı isterseniz doldurun.

Mesajınız yalnızca ekibimize iletilir, sayfada yayımlanmaz.
Kopyalandı