12. Ceza Dairesi 2026/2214 E. , 2026/4328 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/2054 E., 2025/1977 K.
SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359/a-2, 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesinin 3. fıkrası ile 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine eklenen madde, 5237 sayılı Kanun'un 62... . maddeleri gereğince 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karara karşı 5271 sayılı Kanunun 308/A maddesi uyarınca yapılan itiraz üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Başkanlar Kurulu kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine dair daire kararı kaldırılmasına karar verilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi ilgili dairesince; "..sanığın üzerine atılı suçun unsurları oluşmadığından CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca BERAATİNE,..." dair karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin toplanan deliller ve dosya mevcudundan anlaşılmasına karşın sanık hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesince, ... Vergi Dairesi Müdürlüğünün 1...5 vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanığa, 27.11.2014 tarihli defter belge isteme yazısının 01.12.2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine karşın sanığın kendisine verilen 15 günlük mehil süresi sonunda söz konusu defter ve belgeleri ibraz etmediği, kovuşturma aşamasında sanık tarafından dosyaya sunulan bir takım belgelerin o dönem yapılacak olan vergi incelemesine yeterli olup olmayacağı hususunda kuruma yazılan müzekkereye verilen 02.06.2022 tarihli cevabi yazısında: "Mükellefin mahkeme dosyasına ibraz ettiği defter ve belgelerin Müfettişliğimizce mükellef hakkında 2015 yılında yapılmak istenen vergi incelemesine yeterli bulunmadığı"nın belirtilmesi nedeniyle savunmasının geçerli bir mazeret durumu oluşturmadığı ve sanığın beş yıl boyunca saklamakla ve vergi incelemesi için istendiğinde ibrazla yükümlü olduğu defterler ve belgeleri süresinde ibraz etmeyerek gizleme suçunu işlediği kanaati ile hakkında mahkumiyet karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karara karşı 5271 sayılı Kanunun 308/A maddesi uyarınca itiraz üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Başkanlar Kurulu kararı ile "... ... İnşaat ...ve .... Şti. ve ... hakkında yapılan vergi incelemesi sırasında ... formlarının incelenmesinde sanığa düzenlendiği faturaların tespiti üzerine sanık hakkında da inceleme başlatıldığı, 4 adet faturanın düzenleyen kullanan tarafından... formları düzenlenerek vergi dairesine bildirildiği, VUK 134. madde uyarınca vergi matrahını eksiksiz belirleyecek şekilde vergi incelemesi yapılmasına engel olmadığı hususları dikkate alındığında, ibraz etmeme kastı bulunmadığı." gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine dair kararın kaldırılarak dairesine gönderilmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi ilgili dairesi tarafından sanık hakkında üzerine atılı suçtan 5271 sayılı Kanunun 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığa yüklenen suç açısından kastının bulunmadığının dava dosyası içeriğine uygun olarak kabul ve takdir kılındığı anlaşılmakla, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.04.2026 tarihinde karar verildi.