11. Hukuk Dairesi 2010/30 E. , 2011/7467 K.
\n\"İçtihat Metni\"
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen davada Batman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/07/2009 tarih ve 2009/343-2009/543 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan taşıma sözleşmesinin 5. maddesinde taşımacının harcadığı akaryakıt bedelinin davalı kurumca karşılanacağının belirtilmesi ancak maddede akaryakıta ilişkin KDV’nin hangi tarafça karşılanacağı yönünde bir açıklık bulunmaması, davalının 20 yılı aşkın süredir bu maddeyi KDV’ni kendi karşılamak suretiyle uygulaması, 2001-2002 döneminde davalı kurumun kendi uygulamasını hatalı bularak müvekkiline ve aynı konumdaki kişilere haksız KDV ödemesi yaptığına karar vermesi, bu nedenle müvekkili istihkaklarından da 17.381 TL kesinti yapması nedeniyle mahkemenin 2005/25 esas sayılı dosyasında, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 6.000 TL’nın hakkın doğumu tarihinden itibaren en yüksek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava ettiklerini, işbu davada alacaklarının 17.381 TL olarak belirlendiğini, kararın kesinleştiğini ileri sürerek, bakiye 11.381 TL’nın hakkın doğum tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının aynı isteme ilişkin olarak açmış olduğu mahkemenin 2005/25 esas sayılı dosyasında, alacak miktarının 17.381 TL olarak belirlendiği, taleple bağlı kalınarak 6.000 TL’na hükmedildiği, kararın onanarak kesinleştiği, temerrüt tarihinin idari davanın açıldığı 11.04.2003 tarihi olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 11.381 TL’nın 11.04.2003 tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 522,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.