11. Hukuk Dairesi 2009/8248 E. , 2011/1842 K.
\n\"İçtihat Metni\"
MAHKEMESİ\t:Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen davada Ankara 22.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.03.2009 tarih ve 2008/99 - 2009/85 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirket ile aralarında güvenlik hizmetleri sözleşmesi gereğince 31/01/2006, 28/02/2006 ve 31/12/2005 tarihli faturalar ile 60.110,92 YTL tutarında bedelin davalı şirkete fatura edildiğini, ilgili faturalarda yapılan 9.565.83 YTL tutarındaki tevfikatın 3065 sayılı KDV Kanunu 96 seri nolu KDV genel hükümleri tebliği uyarınca sorumlu sıfatı ile davalı şirket tarafından ödenmesi gerekirken ödenmemiş olduğunu ve müteselsil sorumluluk nedeniyle müvekkilinin ödemesinden dolayı sorumlu davalı şirketin sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek, şimdilik 9.565,83 YTL’nın tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, 91 nolu tebliğ gereğince KDV tutarları üzerinden tevfikat uygulama- sındaki sorumluluğun 01/05/2007 tarihinden itibaren başlandığı, ancak faturaların bu tarihten önceye ait olduğunu ve sorumluluklarının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı şirketin davalı şirket adına düzenlediği faturalarda toplam 9.565,77 YTL KDV tevfikatının davalı tarafından davacı şirket adına sorumlu sıfatıyla beyan edilip ödenmediği gibi davacı şirkete de iade edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 438,95 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.