11. Hukuk Dairesi 2008/9860 E. , 2010/1044 K.
\n\"İçtihat Metni\"
MAHKEMESİ\t: Aydın Asliye 2.Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen davada Aydın Asliye 2.Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 03.06.2008 tarih ve 2006/464-2008/446 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, şirketin işleyişi hakkında bilgi istediği halde kendisine bilgi verilmediğini, bu nedenle aralarında ilişkilerin bozulduğunu ve altı aydır şirketten hiçbir kâr payı alamadığını, delil tespiti yaptırdığını ve buna göre % 10 hissesine 35.251.314.122 TL pay düştüğünü ileri sürerek, müvekkilinin ortaklıktan çıkmasına izin verilmesini ve anılan meblağdaki ayrılma payının reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davalının çıkma isteğini şirkete bildirmediğini, kötüniyetli olduğunu, payını çektiğini ve alacağının kalmadığını savunarak, davacının şirketten çıkmasını ve davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizce bozulmuş, bozmaya uyulmuş, davanın kısmen kabulü ile davacının şirketten ayrılmasına,şiket payı karşılığı olarak 13.788,83 YTL'nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre,davalı aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, limited şirket ortağının ayrılmasına izin verilmesi ve ayrılma payının tespiti istemlerine ilişkin olup, mahkemce, hükmedilen ayrılma payına kararın kesinleşmesinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmek gerekirken yazılı şekilde karar tarihinden itibaren hükmedilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK’nun 438/7 nci maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.
SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle (HÜKÜM) fıkrasının 3 ncü paragrafındaki “...karar tarihinden...” ibaresinin hükümden çıkarılmasına, yerine, “... kararın kesinleşmesinden...” ibaresinin konulmasına ve kararın düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.