10. Hukuk Dairesi 2026/6109 E. , 2026/8793 K.
\n\"İçtihat Metni\"
MAHKEMESİ\t:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
SAYISI\t: 2023/632 E., 2024/447 K.
Taraflar arasındaki yersiz aylıkların tahsili davasında verilen Mahkeme kararı hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.
Mahkeme kararının taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 24.11.2025 tarihli ve 2025/10465 Esas, 2025/15945 Karar sayılı kararıyla Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.
Davalı vekili karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde özetle; Yargıtay 10. Hukuk Dairesi'nin Mahkemece verilen kabul kararını onayan 24.11.2025 tarihli ilamının usul ve yasaya aykırı olduğu, 5335 sayılı Kanun'un 30. maddesinin birinci fıkrasında 5947 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemeyle Sağlık Bakanlığı'nın tabip ve uzman tabip kadrolarına yapılacak atamaların açıkça istisna kapsamına alındığı, 5258 sayılı Aile Hekimliği Kanunu'nun 3. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca sözleşmeli aile hekimi olarak çalışmaya başlayanların önceki sosyal güvenlik ilişkilerinin ve emekli aylıklarının aynen devam etmesi gerektiği, aile hekimlerinin 657 sayılı Kanun'a tabi devlet memuru olmayıp klinik giderlerini kendileri üstlenen bağımsız hizmet sunucuları ve işveren statüsünde bulundukları, nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu ve Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'nin istikrarlı kararlarında da emekli aylığı alırken aile hekimliği sözleşmesi imzalayan hekimlerin yaşlılık aylıklarının kesilemeyeceğinin ve iadesinin talep edilemeyeceğinin, sadece sosyal güvenlik destek primi kesintisi yapılabileceğinin açıkça hüküm altına alındığı iddiasıyla Daire kararının kaldırılmasını talep etmiştir.
Davalı tarafından karar düzeltme istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Gerek 04.08.1950 yürürlük tarihli 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesinin son fıkrası, gerekse de yargılama sırasında 25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7. maddesinin üçüncü fıkrası gereğince uygulama imkanı bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu maddeleri gereğince İş Mahkemelerince verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamaz.
Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, Dairemiz kararında maddi hata bulunmadığı gibi Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından davalı vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.
KARAR
Açıklanan sebeple;
Davalı vekilinin karar düzeltme talepli dilekçesinin REDDİNE,
Temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,
Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,
09.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.