10. Hukuk Dairesi 2025/5724 E. , 2026/9994 K.
\n\"İçtihat Metni\"MAHKEMESİ\t: Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
SAYISI\t: 2024/3696 E., 2025/234 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ\t: Antalya 1. İş Mahkemesi
SAYISI\t: 2022/295 E., 2024/258 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I.DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... Bölge Müdürlüklerinin denetim yazılarına istinaden davacı şirkete ait araç sürücülerine ceza uygulandığı, Kurum tarafından teşviklerin haksız yere iptal edilerek borç tahakkuk ettirildiği ve bu borcun ödendiği, ancak denetimde çalışan şoförlerin davacı şirketin değil, aralarında 01.04.2016 tarihli kira sözleşmesi bulunan diğer dahili davalının personelleri olduğu iddiasıyla ...'in 07.12.2017, ...'in 16.04.2018 tarihi ile ...'nin çalışanı olduğunun tespiti ile davacı şirkete tahakkuk ettirilen ve ödenen 2.062,83 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
II.CEVAP
1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; denetim sırasında düzenlenen resmi tutanaklara istinaden yapılan işlemlerin hukuka ve yasaya tamamen uygun olduğu, eldeki belgelere göre teşviklerin iptal edilmesinin yerinde olduğu savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
2.Davalı ... aşamalardaki beyanında özetle; davacı şirketten kiralanan aracı kullandığını, ücretlerini ...Bankası kanalıyla aldığını ve maaş bordrolarını imzaladığını, cezai işlem uygulanan 07.12.2017 tarihinde diğer dahili davalı ...'nin işçisi olduğunu beyan etmiştir.
3.Davalı ... aşamalardaki beyanında özetle; davacı şirketten kiralanan aracı kullandığını, ücretlerini ...Bankası kanalıyla aldığını ve maaş bordrolarını imzaladığını, cezai işlem uygulanan 16.04.2018 tarihinde diğer dahili davalı ...'nin işçisi olduğunu beyan etmiştir.
4.Davalı ... aşamalardaki beyanında özetle; davacı şirketten sözleşme ile 3 adet araç kiraladığını, adı geçen işçilerin kendi çalışanları olduğunu, 07.12.2017 tarihi itibarıyla ...'in, 16.04.2018 tarihi itibarıyla ise ...'in sigortalarını yaptırdığını ve ücretlerini banka kanalıyla ödediğini beyan etmiştir.
III.İLK DERECE MAHKEME KARARI
İlk Derece Mahkemesi tarafından yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararla; sigortalı olmanın en önemli koşullarından biri gerçek bir fiili çalışmanın hangi işyerinde gerçekleştiğinin tespiti olduğu, bu doğrultuda ve toplanan delillere göre ...Genel Müdürlüğü 13. Bölge Müdürlüğü ve ...Genel Müdürlüğü 6. Bölge Müdürlüğü'nün denetim istasyonları tarafından tutulan tutanak ve ekli belgelere göre dahili davalı ...'in 07.12.2017, dahili davalı ...'in 16.04.2018 tarihinde davacı işyerinin işçisi olarak çalıştığı kanaatiyle davacının Ek-17. madde başvurusunun iptal edilen teşvik dönemlerini kapsamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
IV.İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK 353/1-b-2 maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile dahili davalıların davacı şirket işçisi olmadıklarının tespitine, davacı tarafça ödenen 2.062,83 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı kurumdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
V.TEMYİZ
A.Temyiz Sebepleri
Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; resmi kurumların yol kenarı denetim raporları ile davacı şirkete ait ticari araçları kullanan şoförlerin sigortasız çalıştırıldığının somut olarak tespit edildiği, davacı şirket ile araçların kiralandığı iddia edilen şahıs arasındaki sözleşmelerin denetim tarihlerini kapsamadığı, sunulan fatura ve banka kayıtlarında açıklamalar bulunmadığı gibi şoförlere yapılmış düzenli bir maaş ödemesinin de olmadığı, resmi kurum kayıtları yerine objektifliği tartışmalı tanık ve şoför beyanlarına itibar edilmesinin hatalı olduğu ve idari para cezasının iptaline ilişkin idari yargı kararının eldeki davada hükme esas alınamayacağı iddiasıyla temyiz talebinde bulunmuştur.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davalı gerçek kişilerin davacının işçisi olmadığının tespiti ile fark primlerin iadesine ilişkindir.
1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
30.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.