10. Hukuk Dairesi 2025/18911 E. , 2026/6172 K.
\n\"İçtihat Metni\"MAHKEMESİ\t: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi
SAYISI\t: 2025/1979 E., 2025/298 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ\t: ... İş Mahkemesi
SAYISI\t: 2022/71 E., 2024/137 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin ... eşi ...'ın 18.05.2010 tarihinde vefat ettiğini, müvekkilinin ... eşi ...'ın 506 sayılı Kanun kapsamındaki ilk sigortalılık başlangıç tarihi 18.09.2006 olup bu tarihte davalı işveren tarafından giriş yapıldığını, ilk işe giriş tarihi fiilen çalışmaya başladığı 01.04.2006 olup, müteveffanın ilk işe girişi bu tarihten 5 ay sonra 18.09.2006 tarihinde yapıldığını, müteveffanın işten çıkış tarihi de 17.03.2010 olup çalıştığı tüm hizmet döneminde de eksik bildirilen hizmetlerinin bulunduğunu, eksik bildirim nedeniyle müvekkiline 506 sayılı Kanun'dan ölüm aylığı bağlanamadığını, ... ...'ın 01.04.2006 - 17.03.2010 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde devamlı-kesintisiz çalıştığı ve eksik bildirilen günlerinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; yetki itirazında bulunarak ... İş Mahkemesi'nin yetkili olduğunu, davacının eşinin müvekkiline ait işyerinde 18.09.2006 tarihinde işe başladığını, 6100 sayılı Kanun'un 204. maddesi uyarınca resmi belgelere karşı ileri sürülen iddialarda, ileri sürülen iddianın ancak aynı kuvvette belgeyle yani resmi belgeyle ispatlanması gerektiğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir.
Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının dava dilekçesinde belirtmiş olduğu iddiaları yönünden kurum kayıtlarının tetkik edildiğini, davacının davalı işyerine işe giriş tarihinin 18.09.2006 tarihi olduğu, davalı işyerinde 2006 yılında 103 gün, 2007 yılında 357 gün, 2008 yılında 298 gün, 2009 yılında 242 gün, 2010 yılında ise 32 gün çalışma kaydının olduğu, yine davalı işyerinden 17.02.2010 tarihinde işten ayrılışının olduğunun tespit edildiğini, Kurum kayıtlarıının resmi yazılı belge vasfında belgeler olduğunu, kayıtların aksi yönünde iddiaların aynı nitelikte belgelerle desteklenmesi ve ispatlanması gerektiğini, Yargıtay içtihatları da sürekli olarak bu konuya ve delillerin niteliğine vurgu yapmakta, sigortalının iddia ettiği çalışmayla ilgili olarak ücret tediye bordoları ve sair resmi nitelikte yazılı belgeler ve deliller arandığını,dava dilekçesinde belirtilen deliller dilekçede değinilen nitelikleri itibariyle sigortalılılığın tespiti iddialarını ispat edebilecek özellikler taşımayan deliller olduğunu, dilekçede delil olarak belirtilen tanık beyanları sigortalılığın tespiti davasında resmi yazılı belgelerle ispat zorunluluğu karşısında, yeterli ispat gücüne sahip türden bir delil olmadığını, ayrıca dava tarihi itibariyle davacının talepleri sigortalılığın tespiti davaları için 506 SK.’nda düzenlenmiş olan 5 yıllık hak düşürücü süre kapsamına girdiğini belirterek, davanın reddini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; ... ...'ın imzalı ücret bordro-puantaj kaydı bulunmamasına rağmen bu hususun aleyhe yorumlandığını, bordro tanıkları ... ve ... ile bordro/kamu tanıkları ..., ..., ... ve ...'un müteveffanın davalı işyerinde devamlın çalıştığını beyan ettiğini, müteveffanın çalıştığı işyerinin mevsimlik veya kısmi iş yapan bir işyeri olmadığını beyanla temyiz yasa yoluna başvurmuştur.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.
Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliye yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
04.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.