10. Hukuk Dairesi 2025/15436 E. , 2026/4935 K.
\n\"İçtihat Metni\"MAHKEMESİ\t: Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi
SAYISI\t: 2022/4553 E., 2025/650 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ\t: Kayseri 1. İş Mahkemesi
SAYISI\t: 2021/48 E., 2022/200 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin üç ayrı hastane raporu ile engelliliğinin sabit olduğu anlaşıldığı halde davalı Kurum tarafından aylığının kesildiğini, aylık ve ödemelerin iadesinin istendiğini, yersiz ödemeye itiraz ettiklerini, Kurumca itirazlarının reddedildiğini ileri sürerek, yersiz ödeme nedeniyle borç tahakkuk ettirilmesine yönelik Kurum işleminin iptalini talep ve dava etmiştir.
II. CEVAP
Davalı Kurum vekili özetle, davacıya engellilik sağlık kurulu raporu nedeniyle vergi indirimine dayalı olarak yaşlılık aylığı bağlandığını, Kurum Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı müfettişlerince yapılan genel soruşturma kapsamında düzenlenen 07.07.2020 tarih ve 402062/01/SR/OJ sayılı raporda; davacının emekliliğine esas engelli sağlık kurulu raporunu görmediği tedaviler ve hiç maruz kalmadığı hastalıklara ilişkin sahte belgelerle, sağlık kurulu hekimlerini yanıltmak suretiyle aldığını; aylığın bağlandığı tarihten itibaren iptal edilmesi ve hesaplanan 183.259,90-TL Kurum zararının davacıdan tahsil edilmesi gerektiğinin bildirildiğini, anılan rapora istinaden davacının aylığı başlangıç tarihi itibariyle iptal edilerek 01.06.2015-17.02.2020 tarihleri arasında yapılan 183.259,90 TL'lik aylık ödemesinin 5510 sayılı Kanun'un 96.maddesinin birinci fikrasının (a) bendi kapsamında adına borç kaydedildiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile \"Taraf beyanları, dosyada alınan YSK ve ATK raporları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde: YSK'nın 31.01.2022 tarihli raporunda davacının maluliyet oranının %35 (otuzbeş) olduğuna karar verildiği, ATK 3. İhtisas Kurulu tarafından hazırlanan raporda davacının tüm vücut fonksiyon kaybı oranının %35 (yüzdeotuzbeş) olduğu ve engelliliğinin %40'ın altında olduğunun bildirildiği; YSK ve Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu raporlarının uyumlu olduğu dikkate alınarak ATK Üst Kurulundan rapor aldırılmadığı, ATK ve YSK raporu doğrultusunda davacının tüm vücut engellilik oranın %40'ın altında olduğu kabul edilerek 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 31. maddesi uyarınca engellilik indiriminden faydalanılması için çalışma gücünün en az % 40'ının kaybedilmesi gerektiğinden davanın reddine karar verildiği, İlk Derece Mahkemesinin, davacı vekilinin tüm istinaf sebeplerini karşılar mahiyetteki karar ve gerekçesinin dosya kapsamına, usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla, istinaf isteminin tümüyle reddi gerektiği kanaatine varılmıştır.” gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle,
1.Müvekkilinin çalışma gücünün kaybının tespiti için ilk rapor 2015 yılında olmak üzere toplamda 4 farklı rapor alındığını, .. Hastahanesi tarafından yapılan teste yıllardır kullanmakta olduğu işitme cihazı kulağında iken girmiş olduğunu, test öncesi bilgilendirme yükümlülüğünün yerine getirilmediğini, nitekim dosyada mübrez 19.10.2022 tarihli güncel odyometri raporuna göre müvekkilinde orta derecede işitme kaybı bulunduğunu, ATK tarafından düzenlenen raporda ise müvekkilinin muayenesinin yapılmamış, ilgili raporda önceki raporlarda tespit edilen rahatsızlıkların sayılmasıyla yetinilmiş olduğunu, Mahkemece YSK ve Adli Tıp raporunun uyumlu olduğundan bahisle ATK Üst Kurulundan rapor aldırılmasına gerek görülmediğini,
2. Bu raporlarda değişen ve değerlendirilmesi gereken bir diğer hususun ise değişen koroner kalp yetmezliği klas 1 tanısı olduğunu, önceki raporlarda bu tanı aynı seviyeler belirtilerek klas 2 seviyesinde verilmiş iken mahkeme dosyasında alınan raporda ise teşhisin klas 1 olarak konulmuş olup, çelişkinin nedeninin açıklanmadığını ve çelişkinin giderilmediğini,
3.Yargıtay içtihatlarının, fiziki muayene yapılmadan mevcut belgelere göre rapor düzenlenmesini hukuka aykırı bularak, bizzat Adli Tıp Kurumu tarafından muayene yapılması gerektiği yönünde olduğunu,
4. Mahkeme tarafından yapılan yargılamada müvekkili hakkında alınan rapora yönelik taraflarınca yapılan itirazlara göre ATK Üst Kurulundan rapor alınmadığını, kararın usul ve esasa aykırı olduğunu ileri sürerek bozulmasını talep etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, Kurumca 5510 sayılı Kanun'un 96.maddesinin birinci fikrasının (a) bendi kapsamında aylık ve ödemelerin geri ödenmesine yönelik Kurum işleminin iptali talebine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
16.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.