10. Hukuk Dairesi 2024/11203 E. , 2026/129 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2020/3214 E., 2021/393 K.
3.Orman Genel Müdürlüğüne İzafeten Bursa Orman İşletme Müdürlüğü vekili Avukat ...
İLK DERECE MAHKEMESİ: Bursa 9. İş Mahkemesi
SAYISI : 2013/332 E., 2020/424 K.
Bölge Adliye Mahkemesince verilen asıl karar ve temyiz başvurusunun süreden reddine dair ek karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili özetle; müvekkillerinin murisinin iş kazası nedeniyle vefat ettiği, kazanın davalıların kusurlu davranışları nedeniyle meydana geldiğinden bahisle eş ... için 247.756,01 TL maddi, çocuk...çin 9.478,02 TL maddi, çocuk ...için 23.426,40 TL maddi, anne ...çin 13.592,61 TL maddi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmişlerdir.
II. CEVAP
Davalılar özetle; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacılar murisinin vefatı ile sonuçlanan iş kazasının meydana gelişinde ... sigortalının %10, davalı ...'nün %30, davalı ...'nın %40, davalı ...'in %20 oranında kusurlu oldukları kabulünden hareketle davanın kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ile davalı ... tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece eksik ve yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak hukuka aykırı şekilde hüküm kurulduğunu, müteveffanın müvekkili idarenin işçisi olmadığını, müvekkili idare ile ... arasındaki ilişkinin 4857 sayılı Kanun’un 2. maddesi anlamında asıl işveren-alt işveren ilişkisi niteliğinde bulunmadığını ve Borçlar Kanunu’nun 55. maddesi kapsamında istihdam edenin sorumluluğu hükümlerine de girmediğini, kabul anlamına gelmemek kaydıyla müvekkili idare tarafından ödenmesine karar verilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu ve Orman İdaresine yüklenen sorumluluk oranının gerçeği yansıtmadığını, ayrıca hükmedilen faizin niteliği, oranı ve miktarı itibariyle de fahiş bulunduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.
B.Değerlendirme ve Gerekçe a.Davalı ... vekilinin 13.04.2021 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazları yönünden:
Dosya kapsamından Bölge Adliye Mahkemesi karar ilamının aşamalarda davalı ... Müdürlüğünü temsil eden Kurum avukatı ...'a elektronik tebligat yoluyla 08.03.2021 tarihinde tebliğ edildiği, davalı ... temyizinin ise 26.03.2021 tarihinde vukubulduğu, Bölge Adliye Mahkemesinin 13.04.2021 tarihli ek kararı ile davalı ... Müdürlüğünün temyiz başvurusunun süreden reddine karar verildiği, ek kararın adı geçen davalı vekiline 19.04.2021 tarihinde tebliğ edildiği. Ek kararın 20.04.2021 tarihinde temyiz edildiği, Dairemiz'in 21.05.2024 tarihli geri çevirme kararında da belirtildiği gibi 08.03.2021 tarihli tebligatın usulsüz olduğu, bu nedenlerle davalı ... vekilinin 26.03.2021 tarihli temyizinin süresinde olduğu anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesinin 13.04.2021 tarihli ek kararın bozularak ortadan kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.
b. Davalı ... vekilinin esasa yönelik temyiz itirazları yönünden:
I.Davalı ... vekilinin davacı çocuklar ile davacı annenin maddi tazminat istemleri hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.
Dosya içeriğine göre davacılar vekilinin eş ... için 247.756,01 TL maddi, çocuk...çin 9.478,02 TL maddi, çocuk ...için 23.426,40 TL maddi, anne ...çin 13.592,61 TL maddi tazminat talebinde bulunduğu, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesinin 24.02.2021 tarihli kararı ile istinaf yoluna başvuran davalılar ... ve davalı ...'nın istinaf istemlerinin esastan reddine karar verildiği gözetildiğinde, davacı çocuklar ve davacı annenin kabulüne karar verilen maddi tazminat miktarlarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin ayrı ayrı altında kaldığı anlaşıldığından davalı ... vekilinin bu kısımlara yönelik temyiz itirazlarının miktardan reddine karar verilmiştir.
b.Davalı ... vekilinin davacı eşin maddi tazminat istemi hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1.Bölge Adliye Mahkemesi'nin 13.04.2021 tarihli ek kararın BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2.Davalı ... vekilinin davacı çocuklar ile davacı annenin maddi tazminat istemleri hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının ayrı ayrı MİKTARDAN REDDİNE,
2.Davalı ... vekilinin davacı eşin maddi tazminat istemi hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazları yönünden yerinde görülmeyen diğer tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
20.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.