Malûm olduğu üzere, şirketler, gerek şirket, gerekse iktisadî devlet teşekkülü mahiye-tindeki bankalar, müessese ve teşekküller tarafından, sözleşme veya hususi kanunlardaki hükümlere istinaden, hesap dönemi sonunda tahakkuk eden sâfi kazançlarından muhtelif nisbetler dâhilinde idare meclisi başkan ve üyeleriyle memur ve müstahdemlere temettü ikramiyesi olarak veya aynı mahiyette olup başka bir nam altında tevzi edilen mebaliğ, kurumlar vergisi matrahının tesbitinde masraf olarak nazarı itibare alınmamakta idi.
Bu konuda tahaddüs eden ihtilâflar dolayısiyle Devlet Şûrası tarafından verilen müte-addit kararlarda, Gelir Vergisi Kanununun 45 inci maddesiyle temettü ikramiyesinin ücret olarak kabul edildiği ve mezkür kanununun, Kurumlar Vergisi Kanununun 13 üncü maddesinin matufu bulunan 41 inci maddesinin 1 inci fıkrası hükmüne nazaran ticarî kazancın elde edilmesi ve idame ettirilmesi için yapılan genel giderlerin masraf olarak yazılabileceği esbabı mucibesine istinaden, bahis mevzuu ödemelerin kurum kazancının tespitinde nazarı itibare alınması gerektiğine karar verilmiş ve Vekâletimizce de mezkûr temettü ikramiyelerinin kurum kazancından masraf olarak tenzili uygun görülmüştür.
Gereğinin bu esaslar dairesinde ifası ve hesaplarını bu şekilde tertip ve tanzim eden mükellefler aleyhine bir müamele yapılmaması tamimen tebliğ olunur.