193 sayılı G.V.K. nun 202 sayılı Kanunla değişik 9 uncu maddesi 3. bendinin uygulaması ile iIgili olarak daha önce 67 seri sayılı Gelir Vergisi Genel Tebliğinde yapılan açıklamada; Sözü geçen bent hükmü gereğince, köylerde bir iş yeri açmak suretiyle perakende ticaret ve sanat işleriyle uğraşanların esnaf muaflığından yararlanabilmeleri için, bu işlerin gezici olarak yapılabilen işlerden olmasının şart olduğuna değinilmiş, gezici olarak yapılamıyan işlerle uğraşan veya satışları perakende olmayan tîcaret erbabının bu muafiyetten yararlanamıyacağı belirtilmişti. Bu defa, konu ile ilgili olarak Danıştay'ca sonuçlandırılmış bulunan uyuşmazlıklardan; köylerde sabit bir işyeri açmak suretiyle perakende ticaret ve sanat işleri ile uğraşan esnafın, anılan muafiyet hükmünden yararlanmaları için, işin gezici olarak yapılabilen işlerden olmasına gerek bulunmadığı, muafiyet için G.V.K. nun 47 ve 48 inci maddelerindeki koşulların taşınmasının yeterli bulunduğu kabul edilmiştir.
Danıştay görüşü de gözönünde bulundurulmak suretiyle bu hususdaki uygulamanın değiştirilmesi ve aşağıdaki açıklamanın yapılması gerekli görülmüştür.
a) Köylerde perakende ticaret ve sanat işlerini bir iş yeri açmak suretiyle yapan kimselerin, esnaf muaflığından yararlandırılmaları için, yapılan işin gezici olarak yapılabilen işlerden olup olmadığına bakılmayacak, bu gibi kimseler G.V.K. nun 47 ve 48 inci maddelerindeki koşulları taşıdıkları sürece, esnaf muaflığından yararlandırılacaklardır.
b) Köylerde toptan iş yapan ticaret ve sanat erbabı ile G.V.K. nun 47 ve 48 inci maddelerindeki koşulları kaybeden ticaret ve sanat erbabı ise, gerçek usulde vergi mükellefiyetine alınacaktır.
Bilgi edinilmesi ve gereğinin buna göre yapılması rica olunur.