Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2025/1092 E. , 2025/3222 K.
"İçtihat Metni"T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2025/1092
Karar No : 2025/3222
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Defterdarlığı- ...
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Lojistik Eğitim Vakfı
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN ÖZETİ : Davacı vakfa bağlı GS1 Türkiye Vakfı İktisadi İşletmesinin elde ettiği ve vakfa aktarılan kar üzerinden, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94. maddesinin 1. fıkrasının 6/b-i bendi uyarınca aktarılan kardan tevkifat yapılmaması gerektiği ihtirazi kaydı ile verilen 2019/Ağustos dönemi muhtasar beyannamesine göre tahakkuk ettirilen gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması ve ödenen 1.340.797,32-TL'nin hesaplanacak yasal faizle birlikte iadesi istemiyle açılan davayı kabul eden Vergi Mahkemesi kararına karşı davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunu; Danıştay Dokuzuncu Dairesince, dava konusu 2019/Ağustos dönemi muhtasar beyannamesi üzerinden tahakkuk ettirilen verginin 17.267,91-TL'lık kısmı yönünden verilen bozma kararına uymak suretiyle kabul ederek Vergi Mahkemesi kararına anılan kısmının kaldırılmasına bu kısım bakımından davanın reddine karar veren ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu gereğince ilk inceleme ile görevli Tetkik Hâkimi ...'nın açıklamaları dinlendikten ve temyiz dilekçesi ile ekleri incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 46. maddesinde, Danıştay dava daireleri ile idare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarına karşı tebliğ tarihini izleyen otuz gün içinde Danıştay'da temyiz yoluna başvurulabileceği kurala bağlanmıştır.
Yargılama hukuku kurallarına göre, kanun yoluna başvuranın, aleyhine kanun yoluna başvurduğu kararın bozulmasını talep etmesinde korunması gereken hukuki menfaatinin bulunması zorunludur.
Olayda davanın, davacı vakfa bağlı GS1 Türkiye Vakfı İktisadi İşletmesinin elde ettiği ve vakfa aktarılan kar üzerinden, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94. maddesinin 1. fıkrasının 6/b-i bendi uyarınca aktarılan kardan tevkifat yapılmaması gerektiği ihtirazi kaydı ile verilen 2019/Ağustos dönemi muhtasar beyannamesine göre tahakkuk ettirilen gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması ve ödenen 1.340.797,32-TL'nin hesaplanacak yasal faizle birlikte iadesi istemiyle açıldığı, açılan davayı kabul eden Vergi Mahkemesi kararına karşı davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun ise reddedildiği, temyiz aşamasında Danıştay Dokuzuncu Dairesince, dava konusu 2019/Ağustos dönemi muhtasar beyannamesi üzerinden tahakkuk ettirilen vergi, 17.267,91-TL'lık kısmı yönünden bozulduğu, Ankara Bölge İdare Mahkemesince bozma kararına uymak suretiyle bozulan 17.267,91-TL'lık kısım bakımından davanın reddine karar verildiğinden, bu kararı temyiz etme hakkı davacıya ait olup karşı taraf durumunda olan davalı idarenin bu kararla hukukî menfaatinin zedelendiğinden söz edilemez. Diğer yandan Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 25/03/2024 tarih ve E:2023/5269 ve K:2024/1406 sayılı kararıyla, Bölge İdare Mahkemesi kararının, 2019/Ağustos dönemi muhtasar beyannamesine istinaden iktisadi işletme tarafından davacı vakfa aktarılan kârdan kesinti suretiyle tahakkuk ettirilen 1.323.529,41-TL'lik kısmın kaldırılmasına ve tahsil edilen bu tutarın yasal faizle birlikte iadesine dair hüküm fıkrasının onanarak kesinleştiği görüldüğünden, kesinleşen bu kısım hakkında da temyiz iddialarının incelenmesine olanak bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davalının temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48'inci maddesinin 7'nci fıkrası uyarınca, 24/06/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.