Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2023/6140 E. , 2024/5843 K.
"İçtihat Metni" T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2023/6140
Karar No : 2024/5843
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Orman Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirketin 2015 ila 2018 yıllarına ait yasal defter ve belgelerinin zayi olmasından dolayı ibraz edemediği faturalara konu katma değer vergisi indirimlerinin reddedilmek ve önceki yıldan devreden indirilebilecek katma değer vergisinin olmadığı da gözetilerek yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2016 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dosya içerisindeki bilgi ve eki belgelerin tetkikinden, ihtilaf konusu döneme ait defter ve belgelerinin idarece istenilmesi üzerine, davacı tarafından, defter ve belgelerin iş yerinde çıkan yangın nedeniyle zayi olduğu ancak zayi belgesinin alınması için belirlenen 15 günlük yasal süre içerisinde Asliye Ticaret Mahkemesine başvurulması gerektiğini bilmedikleri için zayi belgesi alamadıklarının beyan ile ifade edildiği, 30/10/2018 tarihinde İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı Avrupa Yakası İtfaiye Müdürlüğünce ‘‘bahse konu adreste davacının faaliyet gösterdiği, çıkan yangın sonucunda büro malzemeleri, matbu evraklar, kamera sistemlerinin tamamen yandığı, imalathane bölümünün ise çatısının yangının etkisiyle çökmek suretiyle zarar gördüğü….’’ şeklinde rapor hazırlanarak tutanak haline getirildiği ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 13. maddesinde belirtilen mücbir sebep hallerinden birinin varlığı sebebiyle davacının defter ve belgelerinin zayi olduğunun inceleme elemanınca da kabul edildiği hususları dikkate alındığında, ibraz ödevinin yerine getirilmediğinden bahisle katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı, dava konusu tarhiyatın önceki yıldan devreden katma değer vergisi yönünden bağlı olduğu 2015 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin Mahkemelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla kaldırıldığı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 12/11/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.