Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2023/10957 E. , 2025/3097 K.
"İçtihat Metni" T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2023/10957
Karar No : 2025/3097
TEMYİZ EDENLER :1-(DAVACI) ...
VEKİLİ: Av. ...
2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü
...
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU : .... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, tasfiye edilerek tüzel kişiliği sona eren ... Giyim İnşaat Malzemeleri Sanayi ve Dış Ticaret Sanayi Limited Şirketinin ihracat karşılığında bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporu esas alınarak düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak kanuni temsilci sıfatıyla 2019 yılı için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının kanuni temsilcisi olduğu sözü edilen şirket hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunda, Muratbey Gümrük Müdürlüğünden temin edilen bilgi ve belgelere göre 2018 ve 2019 yıllarında gerçekleştirdiği ihracat kapsamında 11.410.404,11-TL ve 49.684.576,37-TL hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığının saptanması sonucunda İstanbul Sanayi Odasınca bildirilen karlılık oranının ortalaması olan % 5 oranı dikkate alınmak suretiyle belirlenen matrah farkı üzerinden yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ancak vergi ziyaına 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinde öngörülen fiillerle yol açılmadığından bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği ve somut bir tespit olmaksızın kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle kurumlar vergisi yönünden dava reddedilmiş, üç kat vergi ziyaı cezası bir kata indirilmiş, özel usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI :
Davacı tarafından, sermayesi 20.000-TL olan bir şirketin, 2018 ila 2021 yıllarında sırasıyla 11.410.404,11 -TL, 49.684.576,37-TL, 66.760.748,13-TL ve 9.279.921,39 TL tutarında ihracat yapabilecek kapasite ve yeterliliğe sahip olmadığı, gerçekte ihracat işlemlerine komisyon karşılığında aracılık hizmeti verildiği, komisyon geliri üzerinden % 2 oranında tarhiyat yapılabileceği, olayda vergi hatası bulunduğu gibi matrahın da hatalı olarak belirlendiği, ek tasfiye yöntemiyle yeniden ihyası sağlanmayan şirket adına veya tasfiye memuru adına tarhiyat yapılamayacağı, eksik incelemeyle karar verildiği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davalı idare tarafından, hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ....'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 25/06/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.