T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
43. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO: 2022/2005
KARAR NO: 2026/413
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:İSTANBUL 8. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
KARAR TARİHİ:14/09/2022
NUMARASI:2017/680 Esas - 2022/517 Karar
DAVA:Alacak (Ticari Satımdan Kaynaklanan)
İSTİNAF KARAR TARİHİ:05/03/2026
Taraflar arasında görülen dava neticesinde ilk derece mahkemesince verilen hükmün davacı vekili ve davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine düzenlenen rapor ve dosya kapsamı incelenip gereği görüşülüp düşünüldü;
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ DAVA:Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında 01/07/2011 tarihli bayilik sözleşmesi doğrultusunda süregelen ticari ilişki bulunduğunu, davacı şirket müşterisi dava dışı ...A.Ş'ye davalıdan mal almak suretiyle ticari ilişki kurulduğunu, sonrasında davalı şirket ile davacı şirket arasında yapılan sözlü mutabakat sonucu davalı şirketin dava dışı ... şirketine doğrudan mal sevkiyatının ticari ilişkiyi kolaylaştıracağı düşüncesi ile davacı şirketin tonajlar üzerinden komisyon faturası kesmek suretiyle aradan çekilmesinin istenildiğini, ticari ilişkinin bu haliyle 6 ay sürdüğünü, davalı şirketin tonaj bildirimleri doğrultusunda davacı şirket tarafından komisyon faturası düzenlendiğini, davalı şirkete gönderildiğini ve tarafların ticari defterlerine kaydedildiğini, ancak davalı şirketin dava dışı ... şirketiyle ticaretini devam ettirmesine rağmen tonaj bildirimlerini yapmadığını, davacı şirketi borçlu duruma düşürmeye çalıştığını, davalı tarafından .... İcra Müdürlüğünün ... sayılı dosyasından gönderilen ödeme emrine itiraz ettiklerini, bu itiraz üzerine İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/1197 Esas sayılı dosyasında itirazın iptali davası açıldığını, söz konusu davada yaptıkları savunmalar neticesinde bilirkişi raporunda iddialarının gerçek olduğunun ortaya çıktığını, aradaki ticari ilişkinin davacı şirket, davalı şirket ve dava dışı ... kayıtlarının incelenmesi durumunda anlaşılacağını, sözleşmenin halen yürürlükte olduğunu, ...’un kayıtlarının incelenmesi halinde davacı şirketin davalıdan mal alıp sattığının anlaşılacağını, davalının tonaj bilgilerini göndermemesi nedeniyle komisyon faturası kesemediklerini, taraflar arasındaki bayilik sözleşmesinin başlangıç tarihi dikkate alındığında tarafların üç yıla yakın bir süre bu ticari ilişkisini devam ettirdiklerini, doğal olarak davalı yanın davacı şirketin ticari sırları niteliğindeki müşterilerini ve satış bilgilerini bu ilişki içerisinde öğrendiğini, davacı şirkete iyiniyetli gibi görünerek uygulama kolaylığı sağlamak adına komisyon sözleşmesinin daha uygun olacağı yönünde sözlü beyanlarla ve bu beyanların akabinde aylarca da bu ilişkiyi sözlerine binaen komisyon ilişkisi şeklinde devam ettirdiklerini, sonrasında tamamen kötüniyetli olarak davacı şirketi ekarte ettiğini ve tonaj bilgisini keserek hakkı olan alacağını engellediğinin aşikar olduğunu beyanla Mayıs 2013 ila dava tarihi arasında davalı şirketle dava dışı ... şirketi arasındaki ticari ilişkiden doğan tonaj miktarının tespiti ve bunun bildirilmiş olması halinde belirlenecek olan komisyon hak ve alacaklarının tespiti ile, her birinin ayrı ayrı doğdukları tarihten işleyecek ticari faizi ile talep hakkı saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL’nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
CEVAP: Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Davalı şirketin mal satışından doğan alacağı için 09.01.2014 tarihinde icra takibi yaptığını, davacının kötüniyetli olarak huzurdaki davayı açtığını, davacının .... İcra Müd. ... s.lı dosyasında takibe itiraz ettiğini, İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/1197 Esas Sayılı dosyada itirazın iptaline karar verildiğini, icra takibine kadar hiçbir talebi olmayan davacının daha sonra asılsız iddialarda bulunduğunu, taraflar arasında husumet bulunduğunun her iki yanın kabulünde olduğunu, ticari ilişkinin devam ettiğini ileri sürmenin abesle iştigal olduğunu, taraflar arasındaki sözleşmenin bir yıl süreli olduğunu, sözleşmenin 15. maddesi hükmü gereği feshi ihbarda bulunulmadığından bir yıl daha uzadığını, sözleşmenin 01.06.2013 itibariyle sona erdiğini, sözleşmenin süresiz uzadığının kabulünün mümkün olmadığını, bu tarih sonrasında taraflar arasında sözleşme bulunmadığını, sözleşmenin yetkili satıcılık sözleşmesi olduğunu, davacının davalıya ait malları satın alıp üçüncü kişilere satması ile ilgili olduğunu,
çalışma usulünün sözleşmenin 6.4 maddesi gereği sipariş teyit mektubu ile sipariş edilen malların üçüncü kişilere satılması usulünün cari olduğunu, sözleşmede davacıya komisyon ödeneceğine dair bir hüküm bulunmadığını, ticari teamülün söz konusu olmadığını, davacının kesilen bir iki komisyon faturası ile teamül yaratmaya çalıştığını, davalının yazılı usulde çalıştığını, taraflar arasındaki ilişkinin devam ettiği dönemde de taraflar arasındaki işleyişin yazılı usulde gerçekleştiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI:İstinaf incelemesine konu kararı veren ilk derece Mahkemesince eldeki dava hakkında yapılan yargılama sonunda, "Taraflar arasındaki sözleşmenin 14.1 ve 15 maddeleri uyarınca sözleşmenin sona ermesi gereken tarih 01/06/2013 olmasına rağmen, tarafların ticari defterleri üzerinde yapılan incelemeyle sabit olduğu üzere ticari ilişki sözleşmenin sözleşme hükümlerine göre sona erdiği tarihten sonra da devam etmiştir.
Taraflar arasındaki sözleşme yetkili satıcılık sözleşmesi olarak düzenlenmişse de davacı şirket tarafından komisyon faturası olarak düzenlenen faturalar da davalı şirket tarafından itirazsız olarak kabul edilmiş ve bu faturalar kapsamında ödemeler de gerçekleştirilmiş olduğundan taraflar arasındaki yetkili satıcılık sözleşmesinin komisyon alacağını da kapsar şekilde belirsiz süreli sözleşmeye dönüştüğü kabul edilmiştir.
Dava dışı ... A.Ş ile davalı şirket arasındaki ilişki davacı şirket üzerinden kurulmuş olup, taraflar arasındaki sözleşmenin sözleşme hükümlerine göre sona ermesi gereken tarihten sonra da devam etmiş olmakla ve belirsiz sözleşmeye dönüşen akdi ilişkinin fesih olunduğu iddia ve ispat olunmamakla davacının davalı şirket tarafından dava dışı ... A.Ş'ne yaptığı satışlar kapsamında komisyon alacağı talep etmekte haklı olduğu, 25/04/2022 tarihli bilirkişi raporunda yapılan hesaplamalar dosya kapsamına uygun görülmekle Mahkememizce de benimsenmiş olmakla davacının dava tarihi itibariyle 117.854,34 TL komisyon alacağı talep edebileceği, davacı yanca ıslah talebinde bulunulurken KDV hesaplaması da yapılarak talepte bulunulmuşsa da komisyon alacağına ilişkin olarak dava tarihi itibariyle fatura düzenlendiği iddia ve ispat olunamadığından bu yöndeki ve komisyon alacağına yönelik fazlaya dair davacı istemlerinin yerinde olmadığı, TBK'nun 117. maddesi dikkate alınmak suretiyle ve yine dava kısmi dava olarak açılmış olmakla davalının temerrütünün 10.000,00 TL yönüyle dava tarihinden, ıslahla artırılan 107.854,34 TL yönüyle de ıslah tarihinden itibaren oluştuğu sonuç ve kanaatine varılmış, davanın kısmen kabulü ile, 10.000,00 TL'na 28/07/2017 dava tarihinden, 107.854,34 TL'na ise 30/09/2019 ıslah tarihinden itibaren avans faizi yürütülmesi suretiyle 117.854,34 TL'nın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair istemin reddine, ..." karar verilmiştir.Bu karara karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ:Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı şirketin ticari teamüllere aykırı davranarak davacı şirkete tonaj bildirimlerini yapmamasından ötürü, davacı şirket lehine alacak doğuracak faturaları düzenleyemediğini, söz konusu tonaj bildirimleri davacı şirkete yapılmış olsaydı davacı şirket tarafından fatura düzenleneceğini ve düzenlenecek olan bu fatura doğrultusunda doğacak KDV'nin davacı tarafından ödeneceğini, davacı şirketin alacaklı olduğu ücreti KDV'siz olarak şirket bünyesine almasının imkansız olduğunu, davacı şirkete ödenmesi gereken tutarın +KDV şeklinde ödenmesi gerektiğini ve davalı şirketin de bunu faturalandırması gerektiğini, işbu bedel davacı şirkete ticari bir gelir olarak kaydedileceğinden davalı şirketin de fatura kesmesi gerektiğini, net bedel üzerinden davalı şirkete ödeme yapılması halinde davacı şirket yine bu bedel üzerinden KDV ödemek zorunda kalacağından, davacı şirket yerel mahkeme kararı ile de sabit olduğu üzere hak etmiş olduğu ücreti alamamış olacağını, davacının asıl alacağını alamayacak olması, fazladan KDV ödemesi yapmak zorunda kalması da birlikte değerlendirildiğinde bakiye alacaklı konumuna düşecek olan davalı şirketin daha sonra bu bakiye bedel için ayrıca bir dava ikame etmesi usul ekonomisine de aykırılık teşkil edeceğini, ayrıca aksi halde, davacı şirketin davalıdan söz konusu ücreti tahsil ettiği takdirde, davacı şirketin faturasız bir gelir elde edecek olması nedeniyle bu durumun kamuyu zarara uğratacağını, bu süreçte söz konusu gelirin KDV'li bir şekilde elde edilmesi gerektiğini, davalı şirket de bu bedelin faturasını düzenleyerek, kanunlara saygılı, yasal şartları yerine getiren basiretli bir tacir gibi vergisini ödeyebilmesi gerektiğini, söz konusu yerel mahkeme kararının yukarıda belirttiğimiz aleyhe hususları, davalının davacı şirkete gerekli bildirimleri yapmamış olması ve davacı şirketin fatura düzenlemesine engel olması hususları da birlikte düşünüldüğünde davalı şirketin adeta ödüllendirilmesi anlamına geldiğini, beyanla, ilk derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini talep ve istinaf etmiştir.
Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle ; taraflar arasındaki yetkili satıcılık sözleşmesi süreli olarak düzenlenmiş olup, 01.06.2013 tarihi itibariyle sona erdiğini, sözleşme yetkili satıcılık sözleşmesi olup, davacının davalıya ait malları satın alıp, 3.kişilere satması ile ilgili olduğunu, davacı tarafça davaya dayanak yapılan faturalar 15/03/2013 -12/04/2013 ve 03/06/2013 tarihlerinde düzenlenmiş olup, bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere 2013 yılı Ocak ayından mayıs ayına kadar modern betona satılan mallara, yani yetkili satıcılık sözleşmesi süresi içerisindeki işlere ilişkin olduğunu, 01/06/2013 tarihinde sona eren sözleşmenin 03/06/2013 tarihinde kesilen fatura nedeniyle süresiz hale geldiği iddiasının kabulüne olanak olmadığını, yetkili satıcılık sözleşmesi 01/06/2013 cumartesi günü sona ermiş olup, 03/06/2013 pazartesi davacı tarafça düzenlenen ve devamı olmayan bir fatura yüzünden taraflar arasındaki sözleşmenin süresiz hale geldiğini iddia etmek hukuka ve iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu, davacı taraf iddiasını "..." olarak sunmaya çalışsa da bir hareketin teamül olarak kabul edilebilmesi için bir bölgede yaygın olarak uygulanması gerektiğini, uzun süredir bu uygulamanın devam etmiş olması ve toplumda ya da bir meslek grubunca kabul edilmiş olması gerektiğini, 01/06/2013 tarihinde sona eren sözleşmeden 1 gün sonra 03/06/2013 tarihinde düzenlenen bir fatura nedeniyle teamül vardı demek ya da sözleşme süresiz hale gelmiştir demek hukuki olarak mümkün olmadığını, davacı şirket bir müşteri olarak davalıdan mal alıp bedelini ödemediği için davalıca icra takibi yapıldığı ispat edildiği halde husumetin yaşandığı tarihte taraflar arasında sözleşmenin devam ettiğini düşünmek hayatın olağan akışına aykırı olduğu gibi ticari düzene de uygun olmadığını, dosyadaki dilekçelerimizin tamamında bu husus dile getirilmiş olup, mahkemece bu husustan hiç bahsedilmemesinin de usule uygun olmadığını, dosyada mübrez dava dışı ... ile davalı arasında 18/03/2015 tarihlinde imzalanan sözleşme bilirkişi tarafından hiç dikkate alınmadığını, dava dışı ... şubat 2015 yılında bir ihale usulü ile davacı ile aynı alanda çalışan firmalardan fiyat teklifi almış, davalıca verilen teklif uygun görüldüğünden İnka Kimya ile ... arasında bir sözleşme kurulduğunu, kurulan bu sözleşmenin davacı taraf ile ilgili olmadığı çok açık ortada iken bu hususun mahkemece dikkate alınmamasının da hukuka aykırı olduğunu, mahkemece davacı tarafın KDV taleplerinin reddine karar verilmiş olup dava tarihi itibari ile fatura düzenlendiği iddia ve ispat olunamadığından verilen ret kararı usule ve yasaya uygun olup davacının bu yöndeki istinaf taleplerinin reddine karar verilmesini, beyanla, ilk derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep ve istinaf etmiştir.
GEREKÇE:Dava, yetkili satıcılık sözleşmesinden kaynaklanan komisyon alacağın tahsili davasıdır.Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.İstinafa gelen uyuşmazlık temelde, taraflara arasındaki sözleşme süresinin uzayıp uzamadığı, davacının komisyon alacağına hak kazanıp kazanmadığı, davacının KDV talep edip edemeyeceği noktalarındadır.Taraflar arasında 01.07.2011 tarihli Yetkili Satıcılık Sözleşmesi imzalanmış olup, sözleşmenin süresinin düzenlendiği 15. Maddesinde, ''İş bu sözleşme 01.06.2012 tarihine kadar geçerli olup, süre bitiminden bir ay öncesine kadar taraflarca yazılı bir ihbarda bulunulmadığı takdirde 1 yıl süre ile uzatılmış olacaktır'' düzenlenmiştir.Davacı taraf, davacı şirket müşterisi dava dışı ... A.Ş'ye davalıdan mal almak suretiyle ticari ilişki kurulduğunu, sonrasında davalı şirket ile davacı şirket arasında yapılan sözlü mutabakat sonucu davalı şirketin dava dışı ... şirketine doğrudan mal sevkiyatının ticari ilişkiyi kolaylaştıracağı düşüncesi ile davacı şirketin tonajlar üzerinden komisyon faturası kesmek suretiyle aradan çekilmesinin istenildiğini, davalı şirketin tonaj bildirimleri doğrultusunda davacı şirket tarafından komisyon faturası düzenlendiğini, davalının tonaj bilgilerini göndermemesi nedeniyle komisyon faturası kesemediklerinden, Mayıs 2013 ile dava tarihi arasında davalı şirketle dava dışı ... şirketi arasındaki ticari ilişkiden doğan tonaj miktarının tespiti ile komisyon alacağını talep etmiş, davalı ise sözleşmenin bir yıl süreli olduğunu, sözleşmenin 15. maddesi hükmü gereği feshi ihbarda bulunulmadığından bir yıl daha uzadığını, sözleşmenin 01.06.2013 itibariyle sona erdiğini davacının komisyon alacağı bulunmadığı savunmasında bulunmuştur.Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, taraflar arasındaki sözleşmenin 01.06.2013 itibariyle sona erdiği, sözleşmenin süresiz uzadığının kabulünün mümkün olmadığı, bu tarih sonrasında taraflar arasında sözleşme bulunmadığını, yetkili satıcılık sözleşmesinin 01.06.2011 tarihinde kurulduğu ve ikinci yıl da uzadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadığı, süreye ilişkin sözleşmenin 15. ve 14.1 maddesinde anlaşma süresi sonunda sözleşmenin hiçbir ihtar ve hükme ihtiyaç olmaksızın sözleşmenin son bulacağı yazılı olduğu, sözleşmenin 15. maddesinden sözleşmenin her defasında birer yıl uzadığı sonucu çıkmadığı, ilk yılın sonunda feshi ihbarda bulunulmadığından sözleşme bir yıl daha uzamış ve sözleşmenin 14.1 maddesi hükmü gereği sona ermiş olduğunun düşünüldüğü, bu hükme rağmen sözleşmenin belirsiz süreli sözleşmeye dönmesi için sürenin sona ermesine rağmen tarafların sözleşme ilişkisini devam ettirmiş olmaları gerektiği, davalı şirketin “... Şti.” hesap kodlu cari hesabında 19.06.2013 günü açılış kaydı bulunduğu, son kaydın 13.08.2013 günü gerçekleştiğinin görüldüğü, yani sözleşmenin sona erdiği belirtilen 01.06.2013 tarihinden sonra taraflar arasındaki ticari ilişkinin bir süre devam ettiğinin görüldüğü, davacı ile davalı şirket arasındaki cari hesap ilişkisine bakıldığında davalının limited şirket olduğu dönemde 03.08.2011 günü başladığı, davalının anonim ortaklığa dönüştükten sonraki dönemde 28.12.2012 günü son işlemin yapıldığı, ancak davalı ...’nın ticari defterlerine göre,13.08.2013 gününe kadar işlemlerin devam ettiği, 12.07.2013-13.08.2013 tarihleri arasında toplam 15.960,09 TL tutarında beş adet faturanın kayıtlara alındığı gene davalı şirketin “... Şti.” hesap kodlu cari hesabında 19.06.2013 günü açılış kaydı bulunduğu, son kaydın 13.08.2013 günü gerçekleştiği, davacı yanca düzenlenen komisyon faturalarına bakıldığında; 15.03.2013 tarih ... nolu KDV dahil 4.762,48 TL bedelli (Ocak-Şubat 2013 döneminde...’a satılan 229,55 ton mala ilişkin), -12.04.2013 tarih ... nolu KDV dahil 2.147,60 TL bedelli (Mart döneminde ...’a satılan 144,18 ton mala ilişkin), -03.06.2013 tarih ... nolu KDV dahil 3.905,80 TL bedelli (Nisan-Mayıs 2013 döneminde ...’a satılan 331 ton mala ilişkin) komisyon faturaları bulunduğu, söz konusu faturalar dikkate alındığında ton başına birim fiyat KDV hariç 10,00 TL olduğu, sözleşmenin belirsiz süreli hale geldiğinin kabulü halinde davalı tarafından dava dışı ... firmasına yapılan toplam 12.774,68 ton için 10,00 TL üzerinden KDV hariç 127.746,82 TL komisyon alacağı doğacağı, bu tutardan tahsil edilmiş bulunan komisyon bedelleri toplamı 4.035,93 TL (KDV dahil 4.762,48 TL), 1.820,00 TL (KDV dahil 2.147,60 TL ) ve 3.310,00 TL (KDV dahil 3.905,80 TL) 9.892,48 TL düşüldüğünde davacının alacağının KDV hariç 117.854,34 TL olduğu bu durumda davacının alacağına dava tarihinden itibaren avans faizi oranında temerrüt faizi yürütülebileceği, sözleşmenin süre sonunda sona erdiği ve belirsiz süreli hale gelmediğinin kabulü halinde davacıya herhangi bir ödeme yapılmayacağı tespitleriyle, taraflar arasındaki sözleşmenin belirsiz süreli hale geldiğinin kabulü halinde, fesih bildiriminin bulunmaması nedeniyle davacının KDV hariç 127.746,82 TL komisyon alacağının doğacağını, bu tutardan tahsil edilmiş bulunan komisyon bedelleri toplamı 9.892,48 TL düşüldüğünde davacı alacağının KDV hariç 117.854,34 TL edeceğini, taraflar arasındaki sözleşmenin sona erdiği sonucuna varılması durumunda davacının herhangi bir komisyon alacağı talep edemeyeceğini tespit edilmiştir.Taraflar arasındaki sözleşmenin 15. Maddesine göre, sözleşmenin 01.06.2012 tarihine kadar geçerli olduğu, süre bitiminden bir ay öncesine kadar taraflarca yazılı bir ihbarda bulunulmadığı takdirde 1 yıl süre ile uzatılmış olacağı düzenlemesine göre, taraflar arasındaki sözleşmenin 01.06.2013 tarihine kadar uzamış olduğunun kabulü gerekir.Somut olayda, her ne kadar Mahkemece, dava dışı ... A.Ş ile davalı şirket arasındaki ilişki davacı şirket üzerinden kurulmuş olup, taraflar arasındaki sözleşmenin sözleşme hükümlerine göre sona ermesi gereken tarihten sonra da devam etmiş olmakla ve belirsiz sözleşmeye dönüşen akdi ilişkinin fesih olunduğu iddia ve ispat olunmamakla davacının davalı şirket tarafından dava dışı ... A.Ş'ne yaptığı satışlar kapsamında komisyon alacağı talep etmekte haklı olduğu kanaatine varılmışsa da, dosyada bulunan bilirkişi raporlarından, davacı tarafından düzenlenen 03.06.2013 tarihli ... numaralı 3.905,80 TL tutarlı fatura son komisyon faturası olup, davacının beyanlarından ve dosya kapsamından bu tarihten sonra davalı tonaj bildirmediğinden komisyon faturası düzenlenmediği anlaşılmıştır. Taraflar arasında ticari ilişki olduğu da tarafların kabulünde olup, davalı tarafından davacıya karşı açılan İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi 2014/ 1197 E., 2017/263 K. Sayılı dosyasında da, davalı davacıdan aralarındaki mal alım satımına ilişkin ticari ilişkiye göre düzenlediği faturaların tahsili istemiyle yaptığı icra takibine vaki itirazın iptalini talep etmiş, Mahkemece de davanın kabulüne karar verilmiştir. Bu nedenle tarafların ticari defterlerinde taraflar arasındaki ticari ilişki nedeniyle kayıtlar bulunmakla birlikte, dava konusu sözleşmeye göre davacı tarafından ilk iş gününde düzenlenen 03.06.2013 tarihli ... numaralı 3.905,80 TL tutarlı Nisan, Mayıs aylarına ilişkin komisyon tutarı faturanın son komisyon faturası olması, taraflar arasındaki sözleşmenin 01.06.2013 tarihinde sona erdiği, bu tarihten sonra davacı tarafından komisyon faturası düzenlenmediği, davalının defter ve kayıtlarında da başkaca komisyona ilişkin başka fatura bulunmadığından ve davalı ile dava dışı ... A.Ş tarafından yapılan ihaleye en uygun teklifi veren davalının kazanması nedeniyle davalı ile dava dışı firma arasında 18.03.2015 tarihli sözleşmenin de yapıldığı görülerek artık taraflar arasındaki Yetkili Satıcılık Sözleşmesi'nin 01.06.2013 tarihinde sona ermesi nedeniyle bu tarihten sonraki satışlara ilişkin davacının davalıdan herhangi bir talepte bulunamayacağı görülerek Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesi isabetsiz görülmüştür.HMK'nın 355. Maddesi uyarınca kamu düzenine aykırılık ve istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılan istinaf incelemesi sonunda; Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesi isabetli görülmemiş ve bu nedenle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden yargılama yapılmasına gerek bulunmadığından Dairemizce esas hakkında yeniden karar verilmek suretiyle davanın reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.
KARAR:Yukarıda açıklanan nedenlerle:
1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353(1)b-1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,
2-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun KABULÜ İLE; istinaf incelemesine konu İlk Derece Mahkemesi kararının HMK'nın 353(1)b-2 maddesi uyarınca KALDIRILMASINA,
3-Davanın REDDİNE,
4-Alınması gerekli karar ve ilam harcı olan 732,00 TL'den dava açılırken yatırılan 170,78TL peşin harç ve 2.403,50 TL ıslah harcı olmak üzere toplam 2.574,28 TL'nin mahsubu ile kalan 1.842,28 TL karar ve ilam harcının karar kesinleştiğinde talep halinde davacıya iadesine,
5-Davacının yargılama sırasında yapmış olduğu masrafların davacı üzerinde bırakılmasına,
6-Davalı tarafından yapılan 50,00 TL tebligat giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
7-Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, reddedilen kısım için, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ye göre belirlenen 45.000,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine,
8-Karar kesinleştiğinde, HMK Gider Avansı Tarifesinin 5. maddesi uyarınca artan gider avansının davacı tarafa; davalı tarafından yatırılan ve artan delil avansının kendisine iadesine,
9-İstinaf Yargılamasına İlişkin Olarak;
a-Davalı vekilince yatırılan istinaf karar harcının istemi halinde kendisine iadesine,
b-Davalı tarafından istinaf aşamasında yapılan istinaf başvuru harcı 220,70 TL yargılama masrafının davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
c-Davacı tarafından başvuru sırasında peşin olarak yatırılan 80,70 TL harcın, alınması gerekli olan 732,00 TL harçtan mahsubu ile bakiye 651,30 TL istinaf karar harcının davacıdan alınarak hazineye irat kaydına,
d-Davacı tarafından istinaf aşamasında yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,
e-Kararın, HMK'nın 359/4 maddesi uyarınca Dairemiz Yazı İşleri Müdürlüğünce taraflara resen tebliğine,Dair, dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda, gerekçeli kararın taraflara tebliğinden itibaren 2(iki) hafta içerisinde Yargıtay'a temyiz yasa yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.05/03/2026