11. Hukuk Dairesi 2011/14125 E. , 2012/20547 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.05.2011 tarih ve 2006/394-2011/356 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin "NOMANOĞLU KUYUMCULUK" ibareli markanın sahibi olduğunu, davalının ise markalarına tecavüz ederek tabela, kartvizit, takvim ve altın kutularında aynı ibareyi kullandığını ileri sürerek, markaya tecavüzün önlenmesini, davalının ticaret unvanından anılan ibarenin terkinini, haksız rekabet yaratan davalıdan 5.000 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı şirket ortağı .... ile müvekkil şirketin ortaklarının babası .....'nun 1982 yılında ortak olarak kuyumculuk işi yaptıklarını, 1997 yılında ortaklıktan ayrılarak ayrı ayrı faaliyette bulunduklarını, markanın 1968 yılından beri babaları tarafından maruf hale getirildiğini, davacının markayı kötü niyetli olarak tescil ettirdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacı şirket ortağı ... ile ....'nun kardeş olduğu, 1982 yılında birlikte kuyumculuk faaliyetinde bulundukları, 1997 yılına kadar adi ortaklık şeklinde sürdürdükleri birlikteliklerini sona erdirdikleri, adi ortaklığın tasfiyesi sonrası markanın tasfiye payı olarak alındığının ispatlanamadığı, markanın adi ortaklığın taraflarınca tescilli veya tescilsiz olarak kullanılabileceği, davalının anılan ibareyi kullanmasının marka hakkına tecavüz oluşturmayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.