11. Hukuk Dairesi 2008/12091 E. , 2010/2730 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasında görülen davada Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.06.2008 tarih ve 2006/92 - 2008/132 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 09.03.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkiline ait iş yerinin davalı ... nezdinde hırsızlık rizikolarına karşı sigortalı olduğunu, işyerinde meydana gelen hırsızlık olayı sonucunda oluşan zarar miktarının 89.976,16 YTL olmasına rağmen davalı sigortaca bu talebin ancak 5.000,00 YTL'lık kısmının karşılanabileceğinin bildirildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla (89.976,16) YTL + KDV'nın 16.08.2005 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, yetkili ve görevli mahkemenin Kadıköy Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu, hırsızlık olayının inandırıcı olmadığını, poliçe özel şartı gereğince işyerindeki alarm olay tarihinde çalışmadığından dava konusu hasarın sigorta teminatı dışında kaldığını, davacının tazminat isteminin fahiş olduğunu, sigortalının mali kayıtlarının düzgün tutulmadığı ve güvenilir olmadığını, davadan önce müvekkilinin temerrüdünün söz konusu olmaması nedeniyle temerrüde dava tarihinin baz alınması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre; davalı tarafından iş yerinde alarm bulunmaması nedeniyle meydana gelen rizikonun poliçe teminatı kapsamı haricinde olduğu savunulmuş ise de davalının bu yöndeki iddialarını kanıtlayamadığı, olayda eksik sigorta söz konusu olup, hırsızlık olayı nedeniyle davacıya ait sigortalı iş yerinde (45.346,49) YTL mal bedeli ve 8.162,36 YTL KDV olmak üzere (53.508,85) YTL gerçek zararın oluştuğu, PGŞ'nın B-5 maddesi uyarınca davalının temerüdünün 16.09.2005 tarihinde oluştuğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile (53.508,85) YTL'nın 16.09.2005 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Mahkemenin 25.06.2008 tarihli kararı davacı vekili tarafından 10.09.2008 tarihli dilekçe ile temyiz edilmiş ise de; 18.01.2006 tarihli vekaletnamesinde temyizden feragat yetkisi bulunan davacı vekili Av.... tarafından 09.03.2010 tarihli Dairemiz duruşmasında temyizden feragat edildiğinin belirtilmesi ve beyanının duruşma tutanağı altına imzasıyla tevsik edilmesi karşısında davacı vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davada talep edilen KDV’nin harcının karar harcıyla tamamlanmış bulunmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 750.00 TL duruşma vekillik ücretinin feragattan dolayı davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 750.00 TL duruşma vekillik ücretinin esastan red nedeniyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 2.442.42 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 11.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.