T.C.
İZMİR
1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
ESAS NO : 2018/206
KARAR NO : 2018/887
DAVA : Tazminat (Ticari Satımdan Kaynaklanan)
DAVA TARİHİ : 15/02/2018
KARAR TARİHİ : 18/10/2018
Mahkememizde görülmekte olan Tazminat (Ticari Satımdan Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda, tüm dosya heyetçe incelendi, ele alındı
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Davacı vekili mahkememize verdiği 15/02/2018 tarihli dilekçesinde; Müvekkilinin 22/09/2011 tarihinde alınan karar ile şimdiki ünvanı ile ... Şti nin ... 'e ait 50 payı ve ...'e ait 49 payı ile devraldığını ,devir işleminde hisselerin tüm hak ve borçları ile devralındığının beyan edilmediğini, yalnızca hisse devri yapıldığını, ... Şti ne muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanılmasından dolayı vergi ziyaı cezası kesildiğini, vergi ziyaına neden olan hareketin davalılar tarafından gerçekleştirilen haksız fiil olup, vergi ziyaı cezalarının müvekkili tarafından kendi nam ve hesabına ödendiğini, bu sebeple maddi tazminat davası açma mecburiyeti doğduğunu, şirketin haksız fiilin gerçekleştiği dönemden sonra iki kez ticaret ünvanında değişiklik gerçekleştirdiğini, 14/12/2011 tarihinde ... Şti , 19/02/2015 tarihinde ... Şti olarak ünvanını değiştirdiğini, İzmir Vergi Dairesinin şirkete ilişkin sahte fatura kullanımı nedeniyle izaha davet tebliğ ettiğini, bu davetin konusunun muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanılması yoluyla vergi kaçakçılığı olduğunu, vergi kaçakçılığına konu olan faturaların 2010 ve 2011 yıllarına ilişkin olduğunun tespit edildiğini, 26/04/2014 tarih ve 28983 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan KDV Genel Uygulama Tebliğinde bulunan düzenleme uyarınca sahte fatura kullanımı nedeniyle tahakkuk edilen vergi ziyaı cezalarının müvekkili tarafından ödenerek pişmanlık ıslah yoluna başvurulduğunu, müvekkilinin şirketi devraldığı dönemde şirketin vergi numarası üzerinden yapılan sorgulamada yalnızca 5.190,00 TL borcunun olduğunun tespit edildiğini, bu çıktının altına ''Değerlinin yukarıdaki taksitlendirme haricinde maliyeye borcu yoktur ''şerhinin düşüldüğünü ancak müvekkilinin halen sorgulama çıktısında yer almayan ve davalıların kullandığı muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belgelerden dolayı vergi ziyaı cezası ödediğini, yanıltıcı belge kullanılan dönemlerin 2010 ve 2011 yılı dönemleri olduğunu, bu dönemlerde şirket müdürlüğünü 02/09/2010 tarihine kadar ... , 02/09/2010 tarihinden sonra ...'in yürüttüğünü, meydana gelen zararın 2.000,00 TL lik bölümünden ..., 6.000,00 TL lik bölümünden ... ' in sorumlu olduğunu, TTK 632 md. gereğince limited şirket müdürlerinin haksız fiil sorumlulukları olduğunun kabul edildiğini, davalılar tarafından vergi mükellefi olan şirkete ilişkin vergi dairesine sunulan muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belgelerin haksız fiil kapsamında olan belgelerden olduğunu, davalıların VUK 359 uyarınca kaçakçılık suçuna neden olan davranışlarının haksız fiil olup, şirket aleyhine meydana gelen zarardan sorumluluklarının bulunduğunu, meydana gelen zararın müvekkili tarafından karşılandığını, müvekkilinin şirketteki hisselerinin 10/03/2014 tarihinde devrettiğini, ancak vergi ziyaı cezalarının müvekkili tarafından ödendiğini belirtmiş, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar vekili mahkememize verdiği 13/03/2018 tarihli cevap dilekçesinde ; Müvekkili ...'in şirketteki 50 payını , diğer şirket ortağı ... ' inde 49 payını 22/09/2011 günü yapılan şirket toplantısının ... nolu kararı ile davacı ...'a devrettiğini, ... ' in bir payını ... ' a devrettiğini, devrin bütün hukuki vecibeleri ile yapıldığını, alınan karar ile müvekkili ... ' in şirket müdürlüğünden istifa ettiğini ve davacı ...'ın 20 yıl süre ile şirket müdürü olarak seçilmesine karar verildiğini, kararın İzmir ... Noterliğinin 23/09/2011 gün ... yevmiye nolu işlem ile onaylandığını ve 03/12/2011 tarihinde ticaret siciline tescil edilerek 25/10/2011 tarihli Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde yayınlandığını, devir bütün hukuki vecibeleri ile yapıldığı için davalı müvekkillerinin davacıya vergi ziyaı cezasından kaynaklanan borcunun bulunmadığını, müvekkillerinin borçlu olduğunu kabul anlamına gelmemek kaydıyla dava konusu edilen alacağın zaman aşımına uğradığını, davacı tarafın ödendiğini beyan ettiği vergi ziyaı cezalarının yine beyanına göre devralınan şirket adına tahakkuk ettiği ve ödendiğini, bu nedenle HMK 114/1-d ve h maddelerine göre davacının davada taraf ve dava ehliyeti olmadığı gibi dava açmakta hukuki yararının da bulunmadığını belirtmiş, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Her ne kadar davacı tarafça, davalılar tarafından vergi mükellefi olan şirkete ilişkin vergi dairesine sunulan muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belgelerin haksız fiil kapsamında olan belgelerden olduğu, davalıların VUK 359 uyarınca kaçakçılık suçuna neden olan davranışlarının haksız fiil olup, şirket aleyhine meydana gelen zarardan sorumluluklarının bulunduğundan bahisle zararın giderilmesine yönelik olarak davalılar hakkında mahkememize dava açılmış ise de: Davanın tarafların ortağı olduğu limited şirketin şirket müdürleri tarafından zarara uğratılması nedeniyle uğranılan zararın tazminine ilişkin bir dava olduğu, iddianın ileri sürülüş biçimine göre şirket müdürlerinin eylemleri nedeniyle uğranılan zararın şirket açısından doğrudan davacı ortak açısından ise dolaylı zarar olduğu, 6102 Sayılı TTK' nın 555/1 maddesinde " Şirketin uğradığı zararın tazminini şirket veya her bir pay sahibi isteyebilir. Pay sahipleri tazminatın ancak şirkete ödenmesini isteyebilir. " düzenlemesinin bulunduğu, TTK' nın 555/1 maddesindeki düzenleme gereğince hükmedilecek zararın şirkete verilmesinin talep edilmesinin gerektiği, davacının bu bedelin kendisine verilmesini talep etmesinin doğru olmadığı, davanın yalnızca bu gerekçe ile reddinin gerektiği, davacının aktif dava ehliyetinin bulunmadığı, aktif dava ehliyetinin HMK 114. Maddesi gereğince dava şartı niteliğinde olduğu ve dava şartlarının varlığının HMK' nun 115/1 maddesi gereğince davanın her aşamasında kendiliğinden araştırılabileceği ve HMK' nun 115/2 maddesi gereğince dava şartı noksanlığının tespit edilmesi halinde davanın usülden reddine karar verilmesinin gerektiği incelenen tüm dosya kapsamı ile anlaşılmış, davanın, davacının aktif husumet ehliyeti bulunmadığından dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar vermek gerekmiştir.
HÜKÜM:
Yukarıda açıklanan nedenlerle:
1-Davanın davacının aktif husumet ehliyeti bulunmadığından ve dava şartı yokluğu sebebiyle HMK 114/1 ve 115/2 md gereğince usulden REDDİNE,
2-Peşin alınan harç fazla olduğundan 100,42 TL harcın karar kesinleştiğinde ve istek halinde davacı tarafa iadesine
3-Davalı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 2.180,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine
4-Davacı tarafça yapılan masrafların üzerinde bırakılmasına
Dair tebliğden itibaren iki hafta içerisinde İstinaf Yolu açık olmak üzere oy birliği ile verilen karar Davacı vekili AV.... ile davalı vekili AV. ... 'ün yüzlerine karşı açıkça okunup anlatıldı. 18/10/2018
Başkan ...
e-imzalı
Üye ...
e-imzalı
Üye ...
e-imzalı
Katip ...
e-imzalı