T.C. BURSA BAM ... HUKUK DAİRESİ
T.C.
BURSA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
... HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO : .
KARAR NO : .
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I
BAŞKAN : ... (...)
ÜYE : ... (...)
ÜYE : ... (...)
KATİP : ... (...)
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : BURSA.... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : .
NUMARASI : .
DAVACI :
DAVANIN KONUSU : Alacak (Ticari Satımdan Kaynaklanan)
İSTİNAF KARAR TARİHİ : 11/12/2025
KARAR YAZIM TARİHİ : 30/12/2025
Mahkemece verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine dosya incelendi.
İDDİA VE SAVUNMANIN ÖZETİ:
Davacı vekili, müvekkilinin cam, PVC doğrama, alüminyum doğrama, alüminyum korkuluk, çelik kapı, dış cephe, otomatik kapı, endüstriyel kapı ve benzeri malzemelerin temini ve montajı konusunda faaliyet gösterdiğini, davalılardan Akkaya Kuyumculuk Boya ...Şti. ile müvekkili şirket arasında 2012 yılından beri süregelen bir ticari ilişki bulunduğunu, uzun zamandır süregelen ticari ilişkiye binaen .... İnş. ile müvekkili arasında güven ilişkisinin geliştiğini, davalı ... ile diğer davalı ... Tur Teks. Ltd. Şti'nin "... Gıd. Ltd. Şti Adi Ortaklığı"nın Bursa ilinde birden fazla inşaatı ve şantiyesi olduğunu, bu inşaatlarda da daha öncesinde müvekkili ile malzemelerin temini, tedariki ve montajı hususlarında anlaştıklarını, inşaatlara 4 adet faturalardaki malları tedarik ettiğini, sevkiyat ve montajını yaptığını, akabinde davaya konu olan 4 adet irsaliyeli faturaları düzenlediğini, ...- .... Şti Adi Ortaklığı'nın kurucuları olan davalılar tarafından iş bu irsaliyeli faturalara yönelik olarak yasal süreler içerisinde herhangi bir itiraz veya iade faturası kesilmediğini, müvekkili şirketin faturadan kaynaklı bu alacağını tahsil noktasında, davalı ... ve diğer davalı .... Şti'ne e-mail gönderdiğini, ancak bundan bir sonuç alamadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydı ile, müvekkili şirketin 30.11.2015 tarih ve 172115 seri no'lu, 28.05.2015 tarih ve 171979 seri no'lu, 29.05.2015 tarih ve 171980 seri no'lu, 30.05.2015 tarih ve 171981 seri no'lu 4 adet irsaliyeli faturadan kaynaklanan toplam 209.914,90-TL alacağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, müvekkilleri arasında yapılan Adi Ortaklık Sözleşmesinin; sadece 98.779,39-TL miktarlı “Kocaeli İl Özel İdaresi Çayırova Demirsaç (23 Derslikli) İlkokul Yapım İşi” ile sınırlı olduğunu, müvekkillerinden ...’in diğer iş ile ilgili ortaklığı olmadığını, bu itibarla, ortaklık sözleşmesine konu iş haricindeki diğer işlerle ilgili olarak her iki müvekkilinin birlikte ve müteselsilen sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını, davacı firma ile kurulan sözleşmeler ve tekliflerde, yapılacak işlerin miktarının, adedinin, birim fiyatının ve toplam bedelinin açık bir şekilde gösterildiğini, ... İl Özel İdaresi Çayırova Demirsaç (23 Derslikli) İlkokul Yapım İşi’nin bedelinin 98.779,39-TL, İnegöl Okul işinin bedeli ise 97.498,21-TL olduğunu, yazılı sözleşmenin olduğu hallerde, faturanın sözleşme şartlarını değiştirecek nitelikte olmaması gerektiğini, taraflardan birisinin tek taraflı olarak sözleşme hükümlerini/bedelini değiştiremeyeceğini, faturaya itiraz edilmemiş olsa bile muhatabını sözleşmenin yüklemediği bir borç altına sokamayacağını, faturanın defterlerde kayıtlı olması halinde dahi sözleşme fiyatını değiştirici bir etken olarak kabul edilemeyeceğini, yıllara sari olarak gerçekleştirilen imalatlar nedeniyle, davacı firmaya çok sayıda ödeme gerçekleştirildiğini, sözleşmelerde belirtilen tüm bedellerin ödendiğini, fazla ödemenin dahi söz konusu olduğunu, bu hususun, yapılacak keşif ve bilirkişi incelemesi neticesinde açıkça anlaşılacağını, davacı tarafından sunulan faturaların dayanağı olarak gösterilen; 25.05.2015, 26.05.2015, 27.05.2015, 28.05.2015, 24.11.2015, 25.11.2015, 26.11.2015, 27.11.2015 tarihli ve 205874,205875, 205876, 205877, 205878, 205880, 205881, 205882, 205883, 206090, 206092, 206094, 206096, 206098, 206108 nolu irsaliyelerin celbini talep ettiklerini, hangi malın nereye ve kime teslim edildiği hususunun irsaliyelerin incelenmesi neticesinde anlaşılabileceğini, dava öncesinde müvekkillerine gönderilen bir ihtarnamenin bulunmadığını, salt fatura düzenlenmiş olmasının temerrüt oluşturmayacağını, dava tarihi öncesi için gecikme faizi talep edilemeyeceğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ:
Mahkemece, davaya konu alacağın taraflar arasındaki mal/hizmet sözleşmesinden kaynaklanan fatura alacağı olduğunu, taraflar arasında yazılı bir sözleşme bulunmayıp kural olarak alacağın varlığı hususunda ispat yükü davacıda olduğunu, ticari defterler ile alacak miktarının ispatı mümkün olduğundan mahkememizce delil olarak dayanılan taraf ticari defterlerinin incelenmesine karar verildiği, buna göre taraf ticari defterleri ile davalı tarafça ödemeye yönelik ibraz edilen çeklere ilişkin celp edilen banka kayıtları gereğince yapılan inceleme sonucunda alınan gerekçeli ve denetime elverişli son bilirkişi raporuna göre, davacı şirket tarafından, davalı ortaklığa düzenlenen satış faturalarının taraf defterlerinde kayıtlı olduğu, tarafların BA BS formlarının birbirini teyit ettiği, davalı ortaklığın resmi defterlerine göre; davalı ortaklığın, davacı şirkete borcunun gözükmediği, davalı ortaklığın resmi defterlerinde, davacı şirkete yapılan nakit ödeme kayıtları, virman kayıtlarının belgeye dayanmadığı, davalı ortaklığın defterlerinin usulüne uygun bir şekilde tutulmadığı, davacı şirketin defterlerine göre 31.12.2016 tarihinde; davacı şirketin, davalı ortaklıktan 209.931,54-TL alacaklı gözüktüğü, davacı şirket tarafından resmi defterlerine yapılan devir işlemleri açıklaması adı altında kayıtların belgeye dayanmadığı neye istinaden yapıldığı belli olmadığı, davacı şirketin defter kayıtlarının da usulüne uygun bir şekilde tutulmadığı, alınan çekler hangi firmadan alınıyorsa birebir defter kayıtlarına kaydedilmesi gerektiği, davalı ortaklık tarafından keşide edilen, davacı şirkete verilen 30.04.2016 vade 5738787 çek YKredi. 15.000,00-TL bedelli ve davalı ortaklık tarafından keşide edilen, davacı şirkete verilen 30.06.2016 vade 5738788 çek YKredi. 15.000,00-TL bedelli çeklerin, davacı tarafından defter kayıtlarında ...Gıda Ltd. Şti. hesabına alacak yazılmış olduğu, bu çeklerin Akkaya Kuyum Boya Hırd. Nalb. Tur. Tek. Nak. Gıda Ltd. Şti. Hesabına alacak yazılması yönünde davalı ortaklık tarafından verilmiş herhangi bir yazılı belgenin olmadığı, sonuç olarak mevcut duruma göre; davacı şirketin, davalı ortaklıktan 188.231,54-TL asıl alacaklı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, 188.231,54-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ:
Davalılar vekili, davacı firmanın müvekkillerine göndermiş olduğu yazılı tekliflerde, yapılacak işlerin miktarı, adedi, birim fiyatı ve toplam bedeli açık bir şekilde gösterildiğini, bu yazılı teklifler gereği; ... İdaresi Çayırova Demirsaç İlkokul Yapım İşi’nin bedeli 98.779,39-TL; İnegöl okul işinin bedeli ise 97.498,21- TL, başka bir anlatımla; davacı firmanın sözleşmeler gereği müvekkillerine yaptığı işlerin toplamının 196.277,60-TL olduğunu, yazılı sözleşmenin olduğu hallerde, faturanın sözleşme şartlarını değiştirecek nitelikte olmaması gerektiği, taraflardan birisinin tek taraflı olarak sözleşme hükümlerini/bedelini değiştiremeyeceğini, faturaya itiraz edilmemiş olsa bile muhatabını sözleşmenin yüklemediği bir borç altına sokamayacağını, faturanın defterlerde kayıtlı olması halinde dahi sözleşme fiyatını değiştirici bir etken olarak kabul edilemeyeceğini, bu gibi durumlarda, faturada yazılı bedelin değil, sözleşmede yazılı bedelin dikkate alınması gerektiği hususu, Yargıtay’ın müstekar hale gelen kararlarında açıkça ifade edildiğini, davacı firma tarafından sunulan ve faturaların dayanağı olarak gösterilen; 25.05.2015, 26.05.2015, 27.05.2015, 28.05.2015, 24.11.2015, 25.11.2015, 26.11.2015, 27.11.2015 tarihli ve 205874,205875, 205876, 205877, 205878, 205880, 205881, 205882, 205883, 206090, 206092, 206094, 206096, 206098, 206108 nolu irsaliyelerin incelenerek, hangi malın nereye ve kime teslim edildiği hususunun belirlenmesi gerektiğini, ne var ki, davacı şirketin, yerel mahkemenin kesin kararına rağmen, faturaların dayanağını teşkil eden irsaliyeleri/ticari belgeleri sunmaktan kaçındığını, bunun bilirkişi tarafından da teyit edildiğini, 05.08.2020 tarihli bilirkişi raporunun 7.sayfasında; “Davaya konu olan faturaların irsaliyeli fatura olmadığı, ilgili faturalar üzerinde belirtilen tarih ve seri numaraları ile ayrı olarak sevk irsaliyesi düzenlendiğinin anlaşıldığı” belirtildiğini, davacı tarafa davaya konu faturalara ilişkin irsaliyeleri ibraz etmek üzere 2 haftalık kesin süre verildiğini, ancak davacı şirket vekili tarafından verilen 17.03.2020 tarihli dilekçede “Dava konusu faturalar irsaliyeli fatura olup ayrıca irsaliye düzenlenmemiştir” denilmek suretiyle, kesin süre içerisinde irsaliyeleri/ ticari belgeleri ibrazdan kaçındığını, davacı şirketin, mahkemenin kesin süreli ara kararına rağmen, faturaların dayanağını teşkil eden irsaliyeleri/ticari belgeleri sunmaktan kaçınmış oldukları ve davanın ispatlanamamış olması hususları dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, davacı firmanın ticari defterlerinde, müvekkillerinin ticari defterlerinde kayıtlı bulunan ödemelerin, davacı firma tarafından kesilen faturalara karşılık olarak yapılmış bulunan ödemeler olduğunu, davacı tarafın ticari defterlerinde kayıtlı bulunan ödemelere ilaveten, davacı şirkete listesi dosyaya sunulan çekler teslim edildiğini ancak, davacı şirket tarafından söz konusu çeklerin ödeme kayıtlarına alınmamış olduğu açıkça anlaşıldığını, mahkeme tarafından en son alınan 04.03.2023 tarihli bilirkişi raporunda müvekkilleri tarafından davacıya verilen çeklerin toplam 261.800,00-TL miktarında olduğu ifade edildiğini, bu tespitin hatalı olduğunu, 11.11.2020 tarihli dilekçede sunulan listede 16 adet çek bulunduğunu, bunların toplamının 327.897,21-TL, yine 02.04.2021 tarihli dilekçe ekinde sunulan listede 6 adet çek ve bunların toplamının da 79.000,00-TL olduğunu, bu halde davacı şirkete teslim edilen çeklerin toplamının 406.897,21-TL olduğunu, bankalardan gelen cevaplarda da, söz konusu çeklerin birkaç adet çek tespit edilemediğini, davacı şirket tarafından tahsil edildiği hususu teyit edildiğini, bankalardan gelen yazı cevaplarının bilirkişi tarafından hiç değerlendirilmediğini, bilirkişi raporunda, müvekkilleri tarafından davacı şirkete toplam 261.800,00-TL miktarında çek verilmiş olduğu yönündeki tespitin hatalı olduğunu, yine raporda, müvekkilleri tarafından davacı şirkete yapılan nakit ödeme miktarının 52.500,00-TL olarak belirtildiğini, bu tespitin de hatalı olduğunu, yapılan nakit ödemenin 154.300,00-TL ve müvekkillerin ticari defterleri ile sabit olduğu üzere, davacı şirkete yapılan ödeme miktarı toplamının 472.531,54-TL olduğunu, ticari defterlerde davacı ... Ltd. Şti.'ne bir borcun gözükmediği belirtildiğini, diğer yandan, raporda "....davacı şirket tarafından resmi defterlerine yapılan devir işlemleri açıklaması adı altında kayıtların belgeye dayanmadığı, neye istinaden yapıldığı belli olmadığı, davacı şirketin defter kayıtlarının usulüne uygun bir şekilde tutulmadığı...." belirtildiğini, bu hususun yerel mahkemenin de kabulünde olup bu halde, ispat yükü üzerinde olan davacının davasını ispatlayamadığının açık olduğunu, davacı şirket defter kayıtlarının usulüne uygun şekilde tutulmadığı hususu bilirkişi raporu ile sabit olduğundan ve ispat yükü üzerinde olan davacı şirket davasını ispatlayamadığından, yemin teklifinde bulunup bulunmayacakları hususunda sadece davacı tarafa ihtarda bulunulması gerektiğini belirterek, istinaf başvurusunda bulunmuştur.
İSTİNAF SEBEPLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ:
HMK'nın 355. maddesine göre istinaf incelemesi; istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırılık görüldüğü takdirde ise resen gözetilmek suretiyle yapılmıştır.
Dava, eser sözleşmesinden kaynaklı iş bedeline dair düzenlenen fatura alacağının tahsili talebine ilişkindir.
Davacı tarafından, davalı adi ortaklığın Bursa ilinde birden fazla inşaatı ve şantiyesine, mallar tedarik ettiğini, sevkiyat ve montajını yaptığını, 30.11.2015 tarih ve 172115 seri no'lu 97.498,21-TL bedelli, 28.05.2015 tarih ve 171979 seri no'lu 20.245,77-TL (bakiye alacak), 29.05.2015 tarih ve 171980 seri no'lu 34.271,92-TL bedelli, 30.05.2015 tarih ve 171981 seri no'lu 57.899,00-TL bedelli 4 adet irsaliyeli fatura düzenlediğini, bu faturalardan kaynaklanan toplam 209.914,9-TL alacağının ödenmediğini ileri sürdüğü, davalılar ise bu faturalara konu malların teslim edildiğini, teslim edilmiş ise fazla ödeme yapıldığını, borcunun bulunmadığını savunduğu anlaşılmakla uyuşmazlık noktasının faturalara imalatın yapılıp yapılmadığı, ödenip ödenmediği ve taraflar arasında fatura konusu işin yapılmasına dair eser sözleşmesinin kurulup kurulmadığı noktasında toplanmaktadır.
Kural olarak, eser sözleşmesi, zorunlu şekil koşuluna bağlı değildir. Sözleşmenin kurulması için yazılı şekil şartı yok ise de davalı tarafından sözleşme ilişkisi inkâr edildiği takdirde yazılı delille ispata ilişkin kuralların gözetilmesi gerekir. 6100 sayılı HMK 200. maddesine göre bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri ikibinbeşyüz Türk Lirasını geçtiği takdirde senetle ispat olunması gerekir. Bu hukuki işlemlerin miktar veya değeri ödeme veya borçtan kurtarma gibi bir nedenle ikibinbeşyüz Türk Lirasından aşağı düşse bile senetsiz ispat olunamaz. Yazılı sözleşme olmasa da sözleşmenin varlığını ortaya koyan davalının veya onun adına hareket eden kişinin imzasını taşıyan teslim belgesi, irsaliyeli fatura, ile de sözleşme ilişkisinin ispatı mümkündür. Yazılı delil niteliğinde olmayan ancak kesin delil niteliğindeki ticari defterler, ikrar veya yemin delilleri ile de sözleşme ilişkisi ispatlanabilir.
Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre fatura emtia veya yapılan iş karşılığında müşterinin borçlandığı meblağı göstermek üzere emtiayı satan veya işi yapan tüccar tarafından müşteriye verilen ticari vesikadır (229. md.). Fatura malın teslimi veya hizmetin yapıldığı tarihten itibaren azami "yedi gün" içinde düzenlenir. Bu süre içerisinde düzenlenmeyen faturalar hiç düzenlenmemiş sayılır (231/5. md.). 6102 sayılı TTK'da da fatura konusunda hükümler vardır. Ticari işletmesi bağlamında bir mal satmış, üretmiş, bir iş görmüş veya bir menfaat sağlamış olan tacirden, diğer taraf, kendisine bir fatura verilmesini ve bedeli ödenmiş ise bunun da faturada gösterilmesini isteyebilir.” (6102 Sayılı TTK 21/1) Bir fatura alan kişi aldığı tarihten itibaren sekiz gün içinde, faturanın içeriği hakkında bir itirazda bulunmamışsa bu içeriği kabul etmiş sayılır (6102 Sayılı TTK 21/2).
Faturanın delil olması ile ticari defterlerin delil olması birbirinden farklıdır. 6102 sayılı TTK'nın 21/2. maddeye göre faturaya itiraz edilmemiş ise içeriği kesinleşir ise de akdî ilişkinin yazılı delillerle ispatı gerekir. Fatura ticari defterlere kayıt edilmiş ise artık faturanın delil olmasıyla ilgili bu maddeye değil ticari defterlerin delil olmasıyla ilgili TTK'nın 222. maddeye bakmak gerekir. Bu nedenle ticari defterlere kaydedilmiş fatura akdi ilişkinin varlığını da kanıtlar. Faturayı teslim aldıktan sonra süresi içinde itiraz ve iade etmeyerek ticari defterlerine kaydeden kimse, bu faturanın mal veya hizmet aldığı için geçerli bir sözleşme ilişkisine göre düzenlendiğini kabul etmiş sayılır ve fatura nedeniyle mal veya hizmet almadığını, bu faturadan dolayı borçlu olmadığını yazılı veya kesin delillerle ispatlaması gerekir.
Faturanın onu teslim alan kişiyi borç altına sokabilmesi için taraflar arasında borç doğurucu bir ilişkinin varlığı ve faturanın da bu ilişki nedeniyle düzenlenmiş olması gerekir. Borç münasebeti olmaksızın düzenlenen ve muhatap tarafından her nasılsa teslim alınan faturaya sekiz günde itiraz edilmemiş olması onu borç altına sokmaz (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1978/11-1147 Esas sayılı kararı.)
O halde somut olaya döndüğümüzde, mahkemece yapılan yargılama sırasında tarafların ticari defterleri üzerinde yapılan bilirkişi incelemeleri sonucunda, davacı tarafından dayanılan davalı adi ortaklığın Bursa ilinde birden fazla inşaatı ve şantiyesine, mallar tedarik ettiğini, sevkiyat ve montajını yaptığını iddia ettiği 30.11.2015 tarih ve 172115 seri no'lu 97.498,21-TL bedelli, 28.05.2015 tarih ve 171979 seri no'lu 20.245,77-TL (bakiye alacak), 29.05.2015 tarih ve 171980 seri no'lu 34.271,92-TL bedelli, 30.05.2015 tarih ve 171981 seri no'lu 57.899,00-TL bedelli 4 adet irsaliyeli faturanın davalı ticari defter kayıtlarında yer aldığı, davalının faturanın içeriğine 8 günlük yasal süre içinde itiraz etmediği ve tarafların ticari defterlerin açılış ve kapanış tasdiklerinin yapıldığından HMK 222. maddesi uyarınca ticari defterlerin kesin delil olma özelliği itibariyle davacı tarafından dayanılan fatura konusu imalatın yapılarak teslim edildiğinin kabulünün gerektiği, ödediğinin ise ispat yükünün davalıdadır. ( Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 2022/4197 esas ve 2023/3705 karar sayılı kararı da bu yöndedir)
Hal böyle olunca, tarafların ticari defterlerinde yapılan incelemeler sonucunda hükme esas alınan raporda, banka hesabına yapılan ödemeler ve davalı adi ortaklığa verilen çeklerin mahsubu ile alacağın 188.231,54-TL hesaplanarak yazılı şekilde yerel mahkemece hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Diğer yandan, davalı tarafından, rapora davalının itiraz dilekçesinde, 11/11/2020 tarihli dilekçe ekinde 16 adet çek ve 02/04/2021 tarihli dilekçe ekinde 6 adet çekin davacıya teslim edildiği ve ödendiğini savunmuş ve istinafa getirmiş ise de bu çeklerin tamamının davalı adi ortaklık tarafından keşide edilmediği, raporda belirtildiği üzere 11/11/2020 tarihli dilekçe ekindeki listeden 10 adet çekin ortaklık adına keşide edildiği kalan kısmın davalı ... Kuyumculuk şirketi tarafından keşide edildiği, 02/04/2021 tarihli dilekçe ekindeki 6 adet çekin ise tamamının ortaklık adına değil davalı Akkaya Kuyumculuk şirketi tarafından keşide edildiği, bu çeklerinde ortaklık adına verildiğinin dosya kapsamında ispatlanmadığından bu yöndeki savunmaların yerinde olmadığı anlaşılmıştır.
Açıklanan nedenlerle, HMK'nın 355. maddesi gereğince istinaf yoluna başvuranın sıfatına, istinaf konusu yapılan nedenlere ve kamu düzeni ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda, ilk derece mahkemesi kararı usul ve yasaya uygun olduğundan, davalıların yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun esastan reddi gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;
1-Davalılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b/1 maddesine göre ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 12.858,09-TL’den, peşin alınan 3.216,00-TL’nin mahsubu ile bakiye 9.642,09-TL’nin davalılardan alınarak hazineye gelir kaydına,
3-İstinaf talebinde bulunan davalılar tarafından karşılanan yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,
4-İstinaf yargılaması sırasında duruşma açılmadığından vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
5-Karar kesinleştiğinde gider avansı iadesi ile talep halinde harç iadesi işlemlerinin ilk derece mahkemesince yerine getirilmesine,
Dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda HMK’nın 361/1 maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren 2 hafta içinde TEMYİZ YOLU AÇIK olmak üzere 11/12/2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Başkan ...
¸(e-imzalıdır)
...
Üye ...
¸(e-imzalıdır)
...
Üye ...
¸(e-imzalıdır)
...
Katip ...
¸(e-imzalıdır)