T.C. ,, BAM ,,. HUKUK DAİRESİ
,,,
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
,,. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO : ,
KARAR NO : ,
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I
BAŞKAN : ... (...)
ÜYE : ... (...)
ÜYE : ... (...)
KATİP : ... (...)
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : ,SLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ :,
NUMARASI : ,
DAVACI : ,
VEKİLLERİ : Av. ...
Av. ...
DAVALI : ,
VEKİLLERİ : Av.,
DAVANIN KONUSU : Alacak
İSTİNAF KARAR TARİHİ : ,
KARAR YAZIM TARİHİ : ,
Mahkemece verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine dosya incelendi.
İDDİA VE SAVUNMANIN ÖZETİ:
Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı şirket arasında 2 yılı aşkın süren ticari ilişki olduğunu, müvekkili şirketin yüksek teknolojiyle kumaş ürettiğini, davalının, müvekkilinden cari hesaba dayalı olarak muhtelif kumaş baskı, boyama ve üretim siparişleri vererek satın aldığını, davalı şirketin müvekkilinden en son .. tarihinde mal aldığını, müvekkili şirketin davalı şirketten carisini kapatması istediğinde; davalının satın aldığı kumaşların ayıplı olduğunu iddia ederek, iade faturası kestiğini, müvekkili tarafından . İcra Müdürlüğü'nün . esas sayılı dosyasında yapılan takibe itiraz edildiğini, davalının yazışmalarında kısmi ayıp olduğundan bahisle %40 iskonto talep etmesine rağmen, kötü niyetli olarak satın aldığı kumaşın tamamına iade faturası düzenlendiğini, kısmi ayıp iddiasının müvekkili şirket yetkililerince incelenerek yerinde görülmediğini, kabul anlamına gelmemekle birlikte, süresi içerisinde inceleme ve muayene ihbarının yapılmadığını, davalı şirket ile yapılan ticaretin USD üzerinden ve kur farklı yapıldığını, ancak yasal zorunluluk gereği resmi hesap ve faturaların TL olarak düzenlendiğini, davalının ödemelerini fiili ödeme günündeki kur üzerinden TL şeklinde yaptığını, cari hesabın kapanmasının istenilmesinden sonra, davalı şirketin iade faturası kesmesi ve icra takibine itiraz etmesi nedeni ile müvekkili şirketin davalı şirketten alacağı miktarın tespitinin zorunlu olduğunu ileri sürerek, davalının müvekkili şirkete borçlu olduğunun tespitiyle, 3095 Sayılı Kanunun 4/a maddesi gereğince vade tarihlerinden fiili ödeme tarihine kadar devlet bankalarının USD para birimi ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiziyle birlikte ve fiili ödeme günündeki kur üzerinden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, yetkili mahkemenin .. Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğunu, müvekkili şirketin davacı şirkete borcunun olmadığının ticari defter ve kayıtları ile sabit olduğunu, müvekkili şirketin davacıdan USD üzerinden mal satın almak veya davacıyla kur farkı olarak ticaret yapmak hususunda anlaşma veya kabulü bulunmadığını, faturanın zorunlu ve olağan içeriğinde yer almayan, diğer tarafın durumunu ağırlaştıran kayıtların faturaya konulmuş olmasının, bu hususun diğer tarafça kabul edildiği anlamına gelmediğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİNİN KARARININ ÖZETİ:
Mahkemece, davalı tarafın ticari defterlerinin incelenmesi sonucunda SMMM bilirkişi tarafından tanzim edilen.. tarihli bilirkişi raporunda özetle; davalı şirketin ticari defter ve kayıtlarına göre davacı şirkete; .. olan takip tarihi itibariyle 3.595,61.-TL, 26.07.2018 olan dava tarihi itibariyle 21.866,59.-TL, rapor tarihi itibariyle 2.351,76.-TL borçlu olduğunun bildirildiği, davacı tarafın ticari defterlerinin incelenmesi sonucunda SMMM bilirkişisi ... tarafından tanzim edilen .. tarihli bilirkişi raporunda özetle; davacı kayıtlarına göre 31.12.2013 tarihi itibariyle davalıdan olan alacağın 3.595,63.-TL olmasına rağmen takibin, 21.12.2017 tarihinde 1.885,00.-USD asıl alacak ve 613,43.-USD işlemiş faiz olmak üzere toplamda 2.498,43.-USD üzerinden başlatıldığının bildirildiği, SMMM bilirkişi ...r tarafından tanzim edilen 06/03/2021 tarihli ek raporda özetle; davacının kesebileceği kur farkı faturasının KDV dahil 10.535.26-TL olabileceği, 31.10.2013 tarihinde davacının kur farkından doğan alacağının 2.916.95-$ olduğu, fatura kesildiği günkü kur karşılığı 14.130.87.-TL olduğu, cari alacak olarak görünen 3.595.61.-TL düşüldüğünde kalan tutarın 10.535.26.-TL olduğu, bu tutar fatura edilirken KDV'si iç yüzde ile hesaplanıp kesilmesi gerektiği, cari hesaplar incelendiğinde ödemelerin TL çekle yapıldığının Yargıtay'ın birçok kararında ödemenin TL çekle yapılması halinde çekin bir ödeme aracı olması nedeniyle kur farkı istenemeyeceği yönünde kararlar verildiği, nihai kararın mahkemenin olduğu, kur farkının kabul edilmemesi halinde davacının davalıdan 3.595.63.-TL alacağının görüldüğünün bildirildiği, SMMM bilirkişi tarafından tanzim edilen 26/05/2021 tarihli bilirkişi ikinci ek raporunda özetle; davacı verileri doğru kabul edildiğinde kesilecek kur farkı faturasının KDV dahil hesaplandığında, toplam alacak faturasının KDV dahil 21.863,02.-TL olduğu, bu tutardan TL alacak bakiyesi olan 3.595,63.-TL'nin düşülmesi gerektiğinin, kesilmesi gereken kur farkı faturasının KDV dahil 18.268,39.-TL olduğu, kur farkı kesilebileceği konusunda kanaat getirilirse, davacının kesebileceği kur farkı faturasının KDV dahil 18.267,39.-TL olduğu, kur farkı istenemez kanaatiyle karar verilirse de davacının davalıdan olan cari hesap alacağının KDV dahil 3.595,63-TL olduğu, davacı vekilinin itiraz dilekçesi incelendiğinde 30.000,00.-TL tutarlı çeklerin 26/03/2013 tarihinde alındığı, kur farkının kabul edilmemesi halinde davacının davalıdan 3.595,63.-TL alacağının, kur farkının kabulü halinde KDV dahil 21.863,02.-TL olduğu bildirildiği, bilirkişiler tarafından tanzim edilen raporlarda davaya konu edilen alacaklar gerekçeli, ayrıntılı olarak açıklanmış, raporların mahkememizce hükme esas alınmaya yeterli olduğu, Yargıtay 19.Hukuk Dairesinin 2017/3234 Esas 2019/1778 Karar sayılı ilamı, Yargıtay 19.Hukuk Dairesinin 2018/1227 Esas 2019/1611 Karar sayılı ilamlarında da'' Çek bir ödeme vasıtası olup, döviz üzerinden düzenlenmesi mümkün olduğu gibi, bedel hanesi verildiği andaki döviz satış kuru üzerinden hesap edilerek de doldurulabilir. Buna rağmen, ödemeyi Türk Lirası üzerinden çek olarak kabul eden davacının bu aşamadan sonra kur farkı isteyemeyeceğinin kabulü gerekirken,..."hususlarının belirtildiği, ilgili Yargıtay ilamları doğrultusunda çek ile yapılan ödemelerde kur farkı istenemeyeceği hususu da dikkate alınarak, davacının davalıdan cari hesap alacağının KDV dahil 3.595,63.-TL olduğu gerekçesiyle "Davanın kısmen kabulü ile, 3.595,63.-TL'nin dava tarihi olan...Tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine," karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ:
Davacı vekili, fazlaya dair hakları saklı tutularak 4.513 $ x 4,8628 TL = 21.945,81.-TL asıl alacak (TCMB 25.07.2018 tarihli satış kuru baz alınmıştır) miktarı üzerinden müvekkili şirketin davalı şirketten alacaklı olduğu miktarın tespiti ile 3095 Sayılı Kanunun 4/a maddesi gereğince vade/temerrüt tarihlerinden fiili ödeme tarihine kadar devlet bankalarının USD para birimi ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiziyle birlikte ve fiili ödeme günündeki kur üzerinden tahsiline karar verilmesi istemli dava açıldığını, ancak mahkemece bu husus gözden kaçırılarak davanın niteliğinde hataya düşülüp, itirazın iptali davasıymış gibi değerlendirme yapılarak yanlış hesaplamalar sonucu karar verildiğini, taraflar arasında USD üzerinden ticaret yapıldığı dosya arasında bulunan mutabakat yazışmasından, bizzat davalı şirketin müvekkil şirkete gönderdiği USD cari hesap özetinden (davalı şirketin unvan değişikliği yapmadan önce ... tarihli ...adresinden müvekkil şirkete göndermiş olduğu döviz hesabı mutabakat tablosu), davalı şirketin kaşe ve imzasını taşıyan sipariş formları ve fatura içeriklerinden anlaşıldığı, davalı şirketin mutabakat için gönderdiği USD cari hesap tablosundan müvekkil şirkete 21.813,18.-USD borçlu olduğunun görüldüğü, müvekkili şirketin USD cari hesap tablosundan ise davalı şirketin USD olarak yaptığı 07.09.2013 tarihli 3.700.-USD bedelli çek, 31.08.2013 tarihli 10.000,00.-TL, 30.09.2013 tarihli 10.000,00.-TL ve 31.10.2013 tarihli 10.000,00.-TL ödemelerin borcundan düşüldüğü ve davalı şirketin müvekkil şirkete 4.513,05.-USD borçlu olduğunun görüldüğü, müvekkili şirketin 01.01.2013 - 08.04.2013 arası 23.054,11.-USD tutarında davalı şirkete mal gönderdiği, 1 adet USD çekini direkt olarak ve 3 adet TL çekini ise aldığı tarihte o günün kuru üzerinden USD borcundan düşüldüğü, davalı şirketin resmi E-mail adresinden gönderdiği tabloya göre 21.813,18.-USD borçlu gözükmesine rağmen müvekkili şirketin 4.513,00.-USD olacak şekilde alacağın tespit ve tahsilini talep ettiği, davalı tarafın imza ve kaşesinin bulunduğu sipariş formalarında fiyat açıkça USD olarak belirtildiği ve ödemenin kur farklı olacağı yazıldığı, mevzuat gereği TL olarak kesilen faturaların üzerinde USD karşılığı ve ödemenin kur farklı olacağı yazıldığı, müvekkili şirketin alacağını tahsil edemeyerek USD üzerinden sattığı malın USD cinsinden kalan 4.513,00.-USD borcunu resmi defterlerinde eşitleyebilmek için kur farkı faturası kestiğini, davalı tarafın kesilen bu kur farkı faturasına itiraz etmeyerek faturayı ticari defterine işlediği, mahkeme tarafından müvekkili şirketin alacağını tahsil etmiş ve üstüne kur farkı da talep ediyormuş gibi hatalı bir değerlendirme yaptığını, bilirkişi kök raporunda (21.09.2020) ve ek raporlarda (06.03.2021 ve 26.05.2021) kur farkı isteyebilecekleri tespit edilmiş olmasına ve davalının USD cinsinden de ödeme yapmış olmasına rağmen ödemelerin TL çek ile yapıldığından bahisle kur farkı talep edemeyeceğimiz şeklinde davamızın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verildiği, davanın konusunun 4.513,00.-USD kur farkı talebi değil tespit ve tahsilinin talep edildiği anapara alacağı olduğunu, davalı şirketin en son satın almasını 08.04.2013 tarihinde gerçekleştirmiş olmasına rağmen ödeme yapmadığını, USD hesap ile TL hesap eşitlenerek huzurdaki davanın açıldığını, USD üzerinden müvekkili şirketin alacağı miktarın tespit ve fiili ödeme günündeki kur üzerinden tahsiline karar verilmesi istenmiş olmasına rağmen mahkemece hatalı değerlendirme ile davanın kısmen kabulüne karar verildiğini, belirterek, istinaf isteminde bulunmuştur.
İSTİNAF SEBEPLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ:
HMK'nın 355.maddesine göre istinaf incelemesi; istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırılık görüldüğü takdirde ise resen gözetilmek suretiyle yapılmıştır.
Dava, cari hesaptan kaynaklı alacak istemine ilişkindir.
Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı şirket arasında 2 yıldan fazla sürmüş ticari ilişki bulunduğunu, davalının cari hesaba dayalı muhtelif kumaş baskı, boyama ve üretim siparişleri verdiğini, en son satın almanın 08/04/2013 tarihinde gerçekleştiğini, cari hesap borcunun davalı tarafından kapatılmadığını, yapılan alışverişin USD üzerinden ve kur farklı olarak yapıldığını, ancak yasal zorunluluk nedeni ile resmi hesap ve faturaların TL olarak düzenlendiğini, ilişkinin kur farklı ve dolar olarak yapılması nedeni ile bakiye ödenmeyen borcun dolar olarak tespiti ile 3095 Sayılı Yasanın 4/a maddesi uyarınca devlet bankalarının USD para birimi ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiziyle tahsilinin gerektiğini belirterek talepte bulunulmuş, davalı, davacı ile USD üzerinden mal alımı ya da kur farkı ödeneceği hususunda herhangi bir anlaşmalarının bulunmadığını, davacının alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiş, mahkemece yukarıda belirtilen gerekçe ile davalı tarafından yapılan ödemelerin çekle yapıldığı, çekle yapılan ödemeler nedeni ile kur farkı talep edilemeyeceği, bakiye cari hesap borcunun tarafların ticari defterlerine göre 3.595,63.-TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davalı şirket defterlerinin incelenmesi sonucu, bilirkişi...ır tarafından düzenlenen 03/10/2019 tarihli raporda: davalı şirkete ait ticari defterlerde yer alan kayıt ve işlemlere göre davacı şirkete, 2012 yılından devir eden 1.360,92.-TL bakiye borcu ile birlikte 2013 yılında davacı şirketten 10 adet fatura ile toplam 39.540,71.-TL mal alışverişinin bulunduğu ve toplam 40.901,63.-TL borcuna karşılık 2 adet çek ile toplam 37.306,02.-TL ödeme işlemine ilişkin kayıt bulunduğu, yapılan ödemelerin davacı şirketin alacak miktarına mahsubu sonrasında 21/12/2017 tarihi itibariyle davalı şirketin davacı şirkete 3.595,61.-TL borçlu olduğu, dava tarihinden önce davacı şirket tarafından 17/07/2018 tarihli 18.270,98.-TL tutarlı davalı şirkete e-fatura düzenlediği, bu faturanın davalı şirket kayıtlarında yer aldığı, 26/07/2018 olan dava tarihi itibariyle davalı şirketin davacı şirkete 21.866,59.-TL borçlu olduğu, davalı şirket tarafından 30/11/2018 tarihinde 19.514,86.-TL tutarlı kur farkı faturası davacı şirket adına düzenlediği, düzenlenen bu faturanın davacı şirkete olan borçlarından mahsubundan sonra rapor tarihi itibariyle davalının davacı şirkete 2.351,76.-TL borçlu olduğunun tespit edildiği belirtilmiştir.
Davacı ticari defterleri üzerinde yapılan inceleme sonucunda bilirkişi ... tarafından düzenlenen 21/09/2020 tarihli raporda: davacının 2013 yılı sonundaki alacak bakiyesinin 3.595,63.-TL olduğu, bu bakiyenin 2018 yılına kadar her yıl açılış ve kapanış fişlerinde aynı bakiye ile devam ederek 2018 yılında kesilen 18.270,99.-TL tutarlı kur farkı faturası ile birlikte bakiye 21.866,62.-TL olarak devam ettiğinin belirtildiği, .. tarihli ek raporda: davacının kestiği faturanın e-fatura olup, teme fatura senaryosunda kesildiği, davalının faturaya karşı itiraz hakkını kullanmayarak, 30 Kasım tarihinde iade faturası kestiğini, iade faturasının davalı ticari defterlerine işli olup, davacı ticari defterlerine işlenmediğini, özet olarak davacının kur farkı faturası e-fatura olarak göndererek, bu faturayı davacının kendi defterlerinde ve BA formunda gösterdiğini, davalının da BS formuyla beyan ettiği faturasını defterlerine işlediğini, yasal 8 günlük süresinde itiraz ya da iade edip etmediğine dair bir belgenin dosyaya ibraz edilmediğinin belirtildiği, 26/05/2021 tarihli ek raporda; taktirin mahkemeye ait olmak üzere kur farkının talep edilmemesi halinde davacının davalıdan 3.595,63.-TL alacağı, kur farkının kabulü halinde KDV dahil 21.863,02.-TL olduğu belirtilmiştir.
Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarında cari hesap ilişkisine dayanak teşkil eden faturalar karşılığında çekle yapılan ödemelerde kur farkının istenemeyeceği kabul edilmektedir.
Kur farkı talep edilebilmesi için, kur farkı uygulamasına dair yazılı bir sözleşme veya taraflar arasında bu yönde oluşmuş bir teamülün bulunması ve bunun ispat edilmesi gerekmektedir.
Somut olayda taraflar arasındaki cari ilişkiye dayanak teşkil eden faturalar TL olarak düzenlenmiştir. Faturalarda "60 gün kur farklıdır" ibaresi bulunmaktadır. 19/12/... tarihli sipariş föyünde de davalı tarafça verilen siparişlerin karşılığının USD olarak belirtildiği görülmüştür. Bunun dışında taraflar arasında kur farkı uygulanacağına ilişkin yazılı bir sözleşme veya eski dönemde yapılan alışverişlerde kur farkına ilişkin düzenlenen faturalar ibraz edilmemiştir.
Davacı tarafça, cari hesaptan kaynaklı bakiye borç miktarı (kur farkı alacağı) için 17/07/2018 tarihinde 3.771,57-USD karşılığı 18.270,99.-TL bedelli e-fatura düzenlendiği, davalı tarafça süresi içerisinde faturaya itiraz edilmediği gibi ticari defterlerine, 18.270,98.-TL alış faturası olarak işlendiği, aynı zamanda davalı tarafından bağlı bulunduğu vergi dairesine gönderilen BS formuyla maliyeye bildirdiği ancak yasal itiraz süresinin dolmasından sonra 30 Kasım 2018 tarihinde iade faturası düzenlediği görülmüştür.
Süresinde itiraz edilmeyerek, davalı tarafça ticari defterlerine işlenen faturaya, süresinden sonra iade faturası düzenleyerek itiraz edilmesi usule uygun değildir. Nitekim söz konusu iade faturası da davacı tarafça ticari defterlerine işlenmemiştir.
Faturadaki "60 gün kur farklıdır" ibaresi ve sipariş formu, tek başına taraflar arasındaki ticari ilişkide kur farkı uygulandığının ispatı için yeterli görülmemiştir. Zira, davacı tarafça kur farkı istenebileceğine ilişkin davalı tarafından imzalanan sözleşme veya eski uygulamalarda kur farkı uygulandığına dair fatura vs belge ibraz edilmemiştir. Ancak davacı tarafça düzenlenen kur farkına ilişkin fatura davalı tarafından ticari defterlerine işlenerek, vergi dairesine BS formu ile bildirilmiştir. Bu durumda fatura, davalı tarafça kabul edilmiştir. Her iki tarafın ticari defterlerine göre taraflar arasında ticari alışverişten kaynaklı davalı tarafın bakiye borcunun 2013 yılı itibarıyla 3.595,61.-TL olduğu da sabittir. Bakiye borç miktarı ve davalı tarafça ticari defterlerine işlenerek, itirazsız kabul edilen fatura miktarı 18.270,98.-TL'nin toplamı 21.866,59.-TL bakımından davacı, davalının ticari defterlerine göre alacağını ispat ettiğinden, davanın bu miktar bakımından kabulü gerekir.
Davacının alacaklarının dolar üzerinden ve fiili ödeme tarihindeki kura göre hüküm altına alınmasına ilişkin talebi ise, taraflar arasındaki ilişkinin niteliği, ispat olunan alacak miktarı dikkate alınarak yerinde görülmeyerek, davalı defterlerine kayıtlı borç miktarı dikkate alınarak avans faizi ile alacağa hükmedilmesi gerektiği kanaatine varılmıştır.
Bu itibarla, taraflar arasındaki kur farkı uygulaması ispat edilmemiş olmasına rağmen, mahkemece kur farkı uygulaması kabul edilerek, çek ile yapılan ödemelerde kur farkı istenemeyeceği gerekçesiyle, davalı tarafça ticari defterlerine işlenerek kabul edilen fatura dikkate alınmaksızın hüküm tesisi yerinde görülmemiştir.
Yukarıda belirtilen nedenlerle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, belirtilen yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, mahkemenin kararının kaldırılmasına, HMK’nın 353/1-b/2 maddesine göre, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.
HÜKÜM: Yukarıda Açıklanan Gerekçe ile;
1-Davacı vekilinin istinaf talebinin KABULÜ ile,....Asliye Ticaret Mahkemesi'nin ...sayılı kararının KALDIRILMASINA,
2-HMK’nın 353/1/b/2 maddesine göre YENİDEN ESAS HAKKINDA HÜKÜM KURULMASINA,
a-)Davanın KISMEN KABULÜNE KISMEN REDDİNE,
...-TL'nin dava tarihi olan 26/07/2018 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,
b-)Alınması gerekli 1.493,70.-TL harçtan peşin alınan 374,78.-TL'nin mahsubu ile bakiye 1.118,92.-TL nispi karar ve ilam harcının davalıdan alınarak hazineye irad kaydına,
c-)Davacı tarafından yapılan 2.231,50.-TL yargılama giderinden davanın kabul edilen kısmı nazara alınarak (%99,63) 2.223,24-TL yargılama gideri ve 374,78.-TL peşin harç olmak üzere toplam 2.598,02.-TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye giderlerin davacı üzerinde bırakılmasına,
d-)Davalı tarafından yapılan 71,28.-TL yargılama giderinin davanın reddine karar verilen kısmı dikkate alınarak 0,26.-TL'sinin davacıdan tahsili ile davalı tarafa verilmesine, bakiye giderlerin davalı üzerinde bırakılmasına,
e-)Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden kabul edilen miktar ve A.A.Ü.T. uyarınca hesaplanan 17.900,00.-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
f-)Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiklerinden AAÜT'ye göre hesap edilen 79,22.-TL'nin davacıdan alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren davalıya verilmesine,
h-)HMK’nın 333. maddesine göre artan gider avansının yatıran tarafa iadesine,
3-İstinaf harç ve giderleri yönünden,
a-)Davacı tarafından yatırılan istinaf karar harcının talebi halinde iadesine,
b-)İstinaf başvuru aşamasında davacı tarafça yapılan 220,70.-TL harç ve 18,00.-TL elektronik tebligat masrafı olmak üzere toplam 238,70.-TL istinaf yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
c-)İstinaf yargılaması sırasında duruşma açılmadığından istinaf kanun yoluna başvuran taraf yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
d-)Karar tebliği, harç iadesi ve gider avansı işlemlerinin ilk derece mahkemesince yapılmasına,
Dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda 6100 sayılı HMK'nun 362/1-a hükmü uyarınca kesin olmak üzere ...arihinde oy birliği ile karar verildi.
...
Başkan ...
¸e-imzalıdır
...
Üye ...
¸e-imzalıdır
...
Üye ...
¸e-imzalıdır
...
Katip ...
¸e-imzalıdır